LIVE:
- 14 nov - TivoliVredenburg, Utrecht
- 21 maa - Kleine Komedie, Amsterdam
- 15 apr - De Kring, Roosendaal
- 16 apr - Leidse Schouwburg, Leiden
- 17 apr - Schouwburg, Tilburg
GUIDO BELCANTO PRESENTEERT: “Het Paviljoen der Menselijke Driften”
Wie zich een naam aanmeet als ‘Guido Belcanto’, kan niet anders dan de wereld met vaste regelmaat een nieuwe verzameling welluidende liedjes schenken.
“Het Paviljoen der Menselijke Driften” is het achttiende album in vier decennia van de verkenner van het levenslied.
Maar zie, bijna veertig jaar later zingt Guido, onze gids, nog steeds dat verhaal van Edward, een mens die “niets betekent als niemand om je geeft”. Het lied opent zijn nieuwe album, dat meer dan ooit een ode is aan échte muziek: het levenslied, de smartlap, de tearjerker, de countryballad.
Aan de oorsprong van het album ligt een openbaring, die Guido ervoer toen het gunstige lot hem in het Brusselse Jubelpark bracht, tot bij het reliëf in carraramarmer van Jef Lambeaux. In de zinnelijke beeldgalerij van die fameuze beeldhouwer zag hij verliefdheid en jeugd, zonden en kwellingen, met in het midden Pietje De Dood die heerst over het aardse bestaan. En soms hoeft deze Guido niet na te denken: zo zou zijn album heten.
Wie kent nog Maria Servaes-Bey, de koningin van het Nederlandse levenslied die als “De Zangeres Zonder Naam” zong over drinkende vaders, witte rozen en bloeiende twijgen. In ‘Als ik je zon niet kan wezen’ krijgt ze postuum een cameo. Verderop horen we Guido nog meer eer betonen aan haar, met drie dramatische covers van de legendarische Johnny Hoes, waarvan ‘En ze lachte’ even goed thuishoort in het genadeloze universum van Nick Cave.
Want noteer: Belcantoland is niet enkel een geluksoase. Guido brengt op dit album twaalf liederen bijeen waarin afspraakjes verkeerd lopen, een zusje niet geboren wordt, Pearly Spencer haar schoonheid ziet verwelken.
Het wordt een lach en een traan. ‘Papa hangt in de kelder’, een op het eerste zicht dramatisch nummer, eindigt toch nog met een onverwachte glimlach.
‘Het leven is een barre verschrikking’, besluit Guido dit album, terwijl vanuit zijn bibliotheek trouwe vrienden als Gerard Reve en Arthur Schopenhauer goedkeurend meewiegen. ‘Het leven is een geschenk van het noodlot’.
Een dergelijke songcollectie maak je niet met anonieme huurmuzikanten, maar met goed volk dat gelééfd heeft. Nu het songschrijven overgenomen wordt door AI en muziek steeds meer uit doosjes, en minder uit samenspel ontstaat, is het een statement om wél te kiezen voor mensen die nog weten wat een mellotron, een pedal steel, een harmonium en een Farfisaorgel zijn. Geen échte emoties zonder échte instrumenten.
In Studio Bobonne te Ekeren kwam dus een fijn gezelschap bijeen dat zocht naar een snedige live-sound, want deze Belcanto gaat straks de hort op. Wat een feest! We horen gitaren wenen, orgels strelen, een koortje zalven en ineens een Mexicaans accordeon door de avond snijden.
Zo groeit dit album organisch toe naar zijn muze, het reliëf in Brussel dat de genoegens en het leed van het menselijke leven zo treffend weergeeft. En aldus zingt vandaag ook Guido Belcanto.
Website: https://www.guidobelcanto.be/
Tracklist
- 1 Guido Belcanto - Droevig Is Deze Wereld
- 2 Guido Belcanto - Een Klap Op Je Kop
- 3 Guido Belcanto - Het Einde Van De Wereld
- 4 Guido Belcanto - Jij Was Niet Op De Afspraak
- 5 Guido Belcanto - El Bandido
- 6 Guido Belcanto - Witte Rozen
- 7 Guido Belcanto - Pearly Spencer
- 8 Guido Belcanto - Als Ik Je Zon Niet Kan Wezen
- 9Guido Belcanto - Bloeiende Twijgen
- 10 Guido Belcanto - Papa Hangt In De Kelder
- 11 Guido Belcanto - En Ze Lachte
- 12 Guido Belcanto - Het Paviljoen Der Menselijke Driften
Voor meer informatie contacteer Stefan.Hayes@V2Benelux.com /
De ongekroonde koning van het levenslied groeit op in een Kempens café, waar de jukebox, het gebral en de kleurrijke figuren hem altijd zullen bijblijven. Na een moeilijke schooltijd bij de Jezuïeten, houdt hij zelf eerst een café, gaat dan een tijdje in een fabriek werken tot hij, op aanraden van zijn moeder opnieuw gaat studeren en een diploma pedagogie behaald. Maar de muziek blijft lokken: in het begin van de jaren tachtig vervoegt hij zich achtereenvolgens bij Speedy King And The FeetWarmers en de Gigolo's. Daarna volgt een periode van zingen in café's met accordeonist en collega-zuipschuit Jakke (de zeeman).
Het levenslied wordt steeds duidelijker de ware roeping van Belcanto en in '85 start hij met het Orkest Zijner Dromen. Lovende kritieken genoeg, maar vaak geen halve frank in de portemonnaie: het harde leven - Belcanto weet waar hij het over heeft. Begin '89 neemt hij in eigen beheer Op Zoek Naar Romantiek op met op de achterkant van de hoes een foto die zijn leefwereld perfect illustreert: het is nacht en Belcanto loopt als een straathond twee hoertjes voorbij. Emi koopt de banden op en verspreidt de plaat. Het succes is dermate riant dat er een opvolger komt, Plastic Rozen Verwelken Niet, opgenomen in de Nederlandse studio Zeezicht en met Henny Vrienten als producer. Daarna begint de ster van Belcanto ook in in toenamende mate in Nederland te schijnen.Bron: OOR Popencyclopedie
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten