![]() |
TakeRoot maakt headliner Willow Avalon bekendGroningen, 2 juli 2026 – De line-up van TakeRoot krijgt opnieuw een flinke impuls. Met de komst van de Amerikaanse singer-songwriter Willow Avalon als headliner en de toevoeging van onder meer Angela Autumn, Birds Flying Backwards en Frank Mastra groeit het programma van de 28e editie verder uit tot een van de meest veelzijdige americana- en rootsfestivals van Europa. Tickets & info: www.takeroot.nl Festivalinformatie TakeRoot 2026 Zaterdag 7 november 2026, 16.00 uur;
|
Groningen, 2 juli 2026 – De line-up van TakeRoot krijgt opnieuw een flinke impuls. Met de komst van de Amerikaanse singer-songwriter Willow Avalon als headliner en de toevoeging van onder meer Angela Autumn, Birds Flying Backwards en Frank Mastra groeit het programma van de 28e editie verder uit tot een van de meest veelzijdige americana- en rootsfestivals van Europa. Op zaterdag 7 november verandert De Oosterpoort in Groningen opnieuw in dรฉ ontmoetingsplek voor liefhebbers van americana, folk, country, bluegrass, soul en rootsmuziek.
Willow Avalon geldt als een van de snelst opkomende namen uit Nashville. Met haar eigentijdse mix van country, americana en southern rock, scherpe teksten en onweerstaanbare podiumpresentatie groeide ze in korte tijd uit tot een van de meest besproken nieuwe artiesten binnen het genre. Eerder dit jaar speelde ze nog in de Kleine Zaal in Groningen tijdens een van de TakeRoot presents concerten. Nog geen jaar later keert ze terug als headliner van het festival.
Ook de overige nieuwe namen laten de breedte van TakeRoot zien. Angela Autumn brengt een warme mix van folk, country en bluegrass, geรฏnspireerd door de muzikale tradities van de Appalachen. Het Londense Birds Flying Backwards maakt indruk met een sfeervolle combinatie van americana, folk en alternatieve country. Frank Mastra maakt de nieuwe reeks namen compleet met zijn eigentijdse mix van soul, americana en rhythm-and-blues. Met miljoenen views op sociale media is hij een van de opvallendste nieuwe namen binnen het genre.
De nieuwe artiesten sluiten aan bij een line-up die eerder al indruk maakte met namen als American Aquarium, The Del Fuegos, Eli 'Paperboy' Reed, Lance Roark , Ron Pope, Grace Cummings, Henry Wagons, Jobi Riccio, Josiah and the Bonnevilles, Jeremy Pinnell, Abigail
Lapell, Lily Seabird, Muireann Bradley, Otis Gibbs, Pert Near Sandstone, Tracey Nelson, True Loves, Will Slater & The 53 en Zoh Amba. Samen vormen zij een programma waarin gevestigde namen en veelbelovende nieuwe artiesten elkaar afwisselen en bezoekers de muziek van vandaag รฉn morgen kunnen ontdekken.
Al sinds 1998 staat TakeRoot bekend als hรฉt festival voor 'past, present & upcoming American music'. Jaarlijks reizen muziekliefhebbers uit binnen- en buitenland naar Groningen voor een dag vol ontdekkingen, bijzondere concerten en de karakteristieke sfeer die het festival al bijna drie decennia uniek maakt. Van intieme singer-songwriters tot opzwepende bands en van klassieke rootsmuziek tot vernieuwende americana: TakeRoot biedt een muzikale reis door het Amerikaanse muzieklandschap.
De 28e editie van TakeRoot vindt plaats op zaterdag 7 november in De Oosterpoort in Groningen. De kaartverkoop is in volle gang. Na de zomer maakt TakeRoot nog รฉรฉn laatste naam bekend. Daarmee is de line-up voor deze editie compleet.
Tickets & info: www.takeroot.nl
Festivalinformatie TakeRoot 2026
Zaterdag 7 november 2026, 16.00 uur;
Korte bio’s TakeRoot artiesten 2026
Willow Avalon is in razend tempo uitgegroeid tot de nieuwe country- en americanasensatie uit Nashville. Haar debuutalbum Southern Belle Raisin' Hell (2025) werd internationaal enthousiast ontvangen. Met haar mix van klassieke country, americana en pop verovert Avalon inmiddels ook buiten de VS de harten van het publiek en speelt ze voor steeds grotere zalen. Des te mooier dat je haar na het gedenkwaardige concert in februari in de Kleine Zaal nu nog een keer van dichtbij kunt meemaken op TakeRoot.
American Aquarium is al jaren een vaste waarde binnen de alternatieve country- en rootsrockscene en stond ook al twee keer eerder op het affiche van TakeRoot – in 2011 en in 2018. Onder leiding van frontman BJ Barham maakt de uit North Carolina afkomstige band muziek die diep geworteld is in het Amerikaanse zuiden: rauw, eerlijk en doordrenkt met verhalen over het dagelijks leven. Het in 2024 verschenen album The Fear of Standing Still biedt een mooi evenwicht tussen de gruizige vorm van countryrock en het scherpzinnige songschrijverschap van Barham.
The Del Fuegos is zo’n naam die bij liefhebbers van rauwe, in rock-‘n-roll gewortelde rootsmuziek meteen een belletje doet rinkelen. In 1984 maakte de groep zijn debuut met The Longest Day. Een jaar later breekt de groep definitief door met Boston, Mass. Een ruzie tussen de broers Dan en Warren Zanes – die het vurige hart vormen – luidt het einde van de band in. Maar zie daar, veertig jaar later staat The Del Fuegos op TakeRoot. Authentieke Amerikaanse rootsrock die een brug slaat tussen punkenergie en klassieke rocktradities, een tikje ruig en altijd met het hart gespeeld.
Al sinds zijn debuutalbum Sings ‘Walkin' and Talkin’ and Other Smash Hits uit 2005 trakteert Eli ‘Paperboy’ Reed de wereld op een mix van rock-‘n-roll, rauwe rhythm-and-blues en vintage soul, in de traditie van Sam Cooke, Otis Redding, James Brown, nou ja, je kent ze wel. In 2022 verscheen Down Every Road, een eerbetoon aan countrylegende Merle Haggard en misschien staat ook die prachtige 20th Anniversary Edition van zijn eerder genoemde debuut sinds kort in je verzameling.
Lance Roark combineert de energie van moderne countryrock met de diepe wortels van bluegrass en traditionele country. Met zijn krachtige stem, rauwe gitaarwerk en eerlijke teksten heeft hij zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een opvallende naam binnen de Amerikaanse roots- en countrywereld. Met zijn in 2025 verschenen album Bad Reputation bevestigde Roark zijn groei als songwriter en laat hij horen klaar te zijn voor het grote publiek.
Zijn gitaar en zijn rauwe stem: meer heeft singer-songwriter Otis Gibbs niet nodig om je mee te nemen naar een andere wereld. Zijn liedjes ademen de sfeer van Steve Earle, Woody Guthrie, Townes Van Zandt en Billy Bragg en gaan over echte mensen en de gewone dingen in het leven. Waar Gibbs eerder meestal vrij sobere, akoestische platen maakte, wordt hij op zijn nieuwe album The Trust of Crows vergezeld door een volwaardige band. Het zorgt voor een rijkere, meer rootsrockachtige sound.
De Canadese singer-songwriter Abigail Lapell beweegt zich met haar prachtige liedjes tussen klassieke singer-songwriter, folk en americana. Vooral door haar stem wordt ze regelmatig vergeleken met Natalie Merchant. In 2022 speelde ze zich internationaal in de kijker met Stolen Time. Met het in 2024 verschenen en door Tony Dekker (Great Lake Swimmers) mede
geproduceerde Anniversary zette Lapell opnieuw een stap vooruit. Orange Flag Music noemde het “een van de betere singer-songwriter platen van het jaar”. Alle reden dus om uit te zien naar haar nieuwe release, Shadow Child, een plaat met als thema zwangerschap en ouderschap die rond Moederdag verschijnt.
Angela Autumn groeide op in de Appalachen en woont tegenwoordig in Nashville, maar de bergen waarin ze opgroeide, klinken nog altijd door in haar muziek. Met een warme mix van folk, country en bluegrass, banjospel en haar karakteristieke, ongepolijste stemgeluid slaat ze
een brug tussen eeuwenoude tradities en eigentijdse americana. Niet voor niets gaven haar fans haar de bijnaam Rose of Appalachia.
“Het komt niet zo heel vaak voor dat een debuutplaat me echt omverblaast. Het lukt Birds Flying Backwards wel”, schreef Altcountry over Lovebirds. Voor onze programmeur was daarna een snelle luisterbeurt genoeg: dit Londense zestal moest naar TakeRoot! Op hun debuutalbum laat de groep americana, folk, alternatieve country en een vleugje psychedelica tot in perfectie samensmelten. Warme samenzang, akoestische gitaren en persoonlijke liedjes die doen denken aan de gouden jaren zeventig.
Frank Mastra is een van de opvallendste nieuwe namen binnen de soul en americana. Met vertolkingen van nummers van onder anderen Ray Charles, Leon Russell en Al Green bereikte hij miljoenen kijkers op sociale media. Mercury Records bood hem een meerjarig platencontract aan en inmiddels werkt Mastra in Nashville aan zijn debuutalbum. Op zijn eerste single Hangin’ On laat hij horen waar hij voor staat: een warme, eigentijdse mix van soul, americana en rhythm-and-blues die nieuwsgierig maakt naar meer.
De muziek van de Australische singer-songwriter Grace Cummings beweegt zich ergens tussen folk, rock, soul en pop, maar laat zich eigenlijk lastig in een genre vangen. Wat haar absoluut onderscheidt, is haar imponerende donkere stemgeluid: krachtig, rauw, emotioneel en superveelzijdig. Of zoals The Guardian het omschreef: “Krachtig genoeg om graniet tot stof te vermalen.” In augustus verschijnt haar nieuwe album Bloodhorse! en als daarop de lijn van de bejubelde voorganger Ramona wordt doorgetrokken, wordt het smullen geblazen op TakeRoot.
Henry Wagons is een sleutelfiguur binnen de Australische roots- en altcountryscene. Als charismatische frontman van de band Wagons bouwde hij een reputatie op met een mix van country, rock, folk en een vleugje theatrale duisternis. Solo combineert Wagons de donkere romantiek van country en roots met de energie van een rasentertainer. Zijn songs zitten vol kleurrijke personages, absurde verhalen en een flinke dosis zwarte humor. “Het klinkt als Lee Hazlewood, begeleid door Calexico na het kijken van een aflevering van Twin Peaks”, schreef Altcountry over zijn soloalbum The Four Seasons.
Jeremy Pinnell maakte in 2014 zijn entree met zijn veelgeprezen debuutalbum OH/KY, een mix van traditionele country, blues, honky-tonk en een snufje rockabilly. Muziek die associaties oproept met countryiconen als Merle Haggard en Johnny Paycheck, maar die ook in de smaak valt bij liefhebbers van meer hedendaagse altcountry en americana. Na Ties of Blood and Affection (2017) en Goodbye L.A. (2021) verscheen in 2025 Decades, waarop hij flarden blues en rock door zijn traditionele countryroots weeft.
Jobi Riccio wordt door veel critici gezien als een van de opvallendste nieuwe acts binnen de hedendaagse americana. In 2023 brak de tegenwoordig in Nashville wonende singer songwriter door met haar bekroonde debuutalbum Whiplash, een prachtige coming-of ageplaat geworteld in folk- en countrytradities. Op haar nieuwe album Face The Feeling kiest ze voor een gedurfder geluid, gedreven door elektrische gitaren en invloeden uit de indierock. Met haar warme, kristalheldere stem verpakt ze haar diepste zielenroerselen in wonderschone en meeslepende songs.
Josiah Leming verdiende als tiener zijn eerste contract bij het gerenommeerde Warner Bros. Nadat de wegen van het label en Leming kort na zijn debuutalbum scheidden, bouwde hij vertrouwend op zijn onmiskenbare talent voor het schrijven van sterke, herkenbare songs een hondstrouwe fanbase op, die hij omdoopte tot de Bonnevilles. Uit respect voor hen gaat hij sinds 2014 door het leven als Josiah and the Bonnevilles. In mei verschijnt zijn tiende studioalbum As Is, waarop Leming met tien prachtige nummers laat horen waarom hij een ijzersterke singer-songwriter is.
De muziek van de Amerikaanse songwriter Lily Seabird beweegt zich tussen indiefolk, altcountry en rafelige folkrock: warm, direct en zonder opsmuk. Na Beside Myself en Alas verscheen in 2025 haar derde album Trash Mountain. De songs klinken intiem, met akoestische gitaren, ingetogen pianopartijen, pedal steel en een losjes spelende band. In recensies duiken vergelijkingen op met Lucinda Willams en Adrianne Lenker, zelf noemt ze Elliott Smith, Neil Young en Leonard Cohen als inspiratiebronnen.
Muireann Bradley is pas 19 jaar oud, maar vertolkt op haar debuutalbum I Kept These Old Blues stokoude blues met fantastisch gitaarwerk en de stem van een oude ziel. De jonge Ierse legt zich vooral toe op blues, folk en country uit de eerste helft van de vorige eeuw. Denk aan namen als Blind Blake, Robert Johnson, Elizabeth Cotten, Blind Lemon Jefferson en Memphis Minnie. Bradley drukt op indrukwekkende wijze haar stempel op de muziek en brengt zo de songs van de vroege bluespioniers tot leven.
Pert Near Sandstone behoort al ruim twintig jaar tot de belangrijkste pleitbezorgers van de rootsmuziek uit het Amerikaanse Midwesten. De band ontstond in de akoestische muziekscene van Minnesota en combineert traditionele old-time-instrumentatie met een frisse, eigentijdse energie. Met hun hechte samenspel, virtuoze snarenwerk en de energie waarmee ze traditionele bluegrass nieuw leven inblazen groeide het viertal uit tot publieksfavorieten, naast streekgenoten als Trampled By Turtles en Charlie Parr.
De vanuit Nashville opererende singer-songwriter Ron Pope staat bekend om zijn warme stem, eerlijke teksten en een geluid dat ergens tussen folk, americana, country en soul balanceert. Zijn grote doorbraak kwam met het nummer A Drop in the Ocean, een emotionele ballad die wereldwijd vele miljoenen luisteraars bereikte. Op zijn meest recente werk, American Man, American Music (2025), duikt hij diep in de tradities van Amerikaanse rootsmuziek en voelt als een samenvatting van alles waar Pope muzikaal voor staat.
Tracey Nelson is het alter ego van Austin Noll, een van de opvallendste nieuwe acts binnen de hedendaagse Amerikaanse indiefolk en alt-country. Zijn artiestennaam is een eerbetoon aan zijn moeder. Zijn debuutplaat Hercules werd geproduceerd door MJ Lenderman en Colin Miller, terwijl ook leden van de band Wednesday meespelen. Die samenwerking zorgt voor een rijk, organisch geluid waarin folk, country en indierock elkaar natuurlijk aanvullen. Het resultaat: een plaat vol weemoedige schoonheid, subtiele humor en tijdloze liedjes.
Luisteren naar de instrumentale funk- en soulband True Loves voelt als een wandeling door je favoriete buurt: je geeft vrienden een high five, maakt een praatje met winkeliers en bewondert je zonnebrilreflectie in hun etalages. In 2017 verscheen debuutalbum Famous Last Words, vier jaar later gevolgd door het al net zo swingende Sunday Afternoon. Live is True Loves een onweerstaanbare funkmachine die je meeneemt naar de gloriedagen van de jaren zeventig, toen funk en soul de dansvloer regeerden.
De uit Georgia afkomstige Will Slater combineert de rauwe energie van country, de scherpe randjes van southern rock en het verhalende karakter van americana tot een stijl die hij omschrijft als ‘Southeast Emo’. Als inspiratiebronnen noemt hij acts als Tyler Childers, Commander Cody en Drive-By Truckers. Met zijn band houdt hij er een onvermoeibaar tourschema op na. Het platform Lowkey Country noemde Will Slater & The 53 een van de veelbelovende nieuwe namen binnen de countryscene.
Zoh Amba geldt al enkele jaren als – ja, je leest het goed – een van de rijzende sterren binnen de freejazz. In 2025 stond de saxofoniste met haar Sun Ensemble op North Sea Jazz en ze had ook zomaar op ons eigen Rockit Festival kunnen staan. Maar wat schetst onze verbazing: op haar nieuwe album Eyes Full slaat Amba een totaal andere weg in. Ze ruilt haar saxofoon in voor gitaar en zang en kiest voor liedjes waarin rauwe rootsrock, indieballads en americana de rode draad vormen. Het resultaat: “Een aangrijpend meesterwerk van iemand die, in welke vorm dan ook, heel veel te zeggen heeft.” (OOR)
| [Back to TOP] |








Geen opmerkingen:
Een reactie posten