<script> <style> ". ". ".

•Uitgelicht

Jovin Webb keert terug met Son of a Sinner .  

#60 Column: De plaat en zijn verhaal. Styx met ‘Suite Madame Blue’

 

#60 Column: De plaat en zijn verhaal. Styx met ‘Suite Madame Blue’

Geschreven door: Henk Laing

In 1978 maakte ik voor het eerst kennis met de band Styx. In de platenkoffer van Beat Palace Drive-in Show zat destijds de single Sing for the Day.



 In 1978 maakte ik voor het eerst kennis met de band Styx. In de platenkoffer van Beat Palace Drive-in Show zat destijds de single Sing for the Day. Zoals ik in eerdere portretten al schreef, draaide ik vóór de wekelijkse discomiddagen in Haarle vaak singles die tijdens de middag zelf niet of nauwelijks werden gedraaid. Dit nummer was daar één van.

Bij de eerste keer luisteren klonk het nummer heel anders dan ik had verwacht. Toch bleef het in mijn hoofd hangen en vond ik het bij iedere volgende luisterbeurt beter worden. Mijn waardering voor het nummer groeide dan ook met elke draaibeurt. Hetzelfde gebeurde later met de single Babe. Toen dit nummer eind 1979 verscheen en in januari 1980 de Nederlandse Top 40 bereikte, was ik niet direct enthousiast. Maar ook dit lied wist mij steeds meer te raken en groeide uiteindelijk uit tot één van mijn favoriete nummers van Styx.

Dankzij Babe kocht ik het album Cornerstone. Op deze LP staan niet alleen Babe, maar ook prachtige nummers als Boat on the River en Borrowed Time. Nog steeds vind ik dit een geweldig album om naar te luisteren.

Vanaf dat moment ben ik mij meer gaan verdiepen in zowel het vroege werk van Styx als in wat de band daarna uitbracht. Daarbij ontdekte ik indrukwekkende nummers als Come Sail Away, Renegade, Fooling Yourself (The Angry Young Man), The Best of Times en natuurlijk Suite Madame Blue. Deze nummers maakten veel indruk op mij. Ze laten uitstekend horen wat Styx zo bijzonder maakt: een unieke combinatie van progressieve rock, melodieuze hardrock en krachtige meerstemmige zang. Juist die mix zorgt ervoor dat hun muziek blijft verrassen en je telkens opnieuw weet mee te nemen.

Suite Madame Blue

Voor mij is en blijft “Suite Madame Blue” één van de absolute hoogtepunten uit het werk van de band. Het nummer werd geschreven door Dennis DeYoung en verscheen in 1975 op het album Equinox. Tot op de dag van vandaag wordt het gezien als één van de meest indrukwekkende en symfonische composities van Styx.

DeYoung schreef het nummer in de periode waarin de Verenigde Staten zich voorbereidden op het 200-jarig bestaan in 1976. Overal zag hij vlaggen, souvenirs en grote reclamecampagnes rond deze viering. Volgens hem werd het patriottische gevoel steeds vaker commercieel gebruikt, terwijl de echte trots op het land langzaam leek te verdwijnen. Dat gevoel vormde de basis voor “Suite Madame Blue”.

Hoewel de titel doet denken aan een vrouw, staat “Madame Blue” eigenlijk symbool voor Amerika. De woorden “red, white and blue” verwijzen duidelijk naar de Amerikaanse vlag. In de tekst klinkt kritiek door op de toestand van het land en tegelijkertijd hoor je liefde, hoop en nostalgie voor het Amerika van vroeger. Juist die combinatie geeft het nummer zoveel kracht en emotie.

Muzikaal is het nummer opgebouwd als een echte progrock-suite, met rustige passages, stevige gitaarstukken en een indrukwekkende finale. DeYoung schreef het oorspronkelijk op piano en orgel, maar koos ervoor om de gitaren een belangrijke rol te geven voor een krachtiger rocksound. Later gaf hij aan dat nummers als Stairway to Heaven een belangrijke inspiratiebron waren voor de opbouw van het nummer.

Bijzonder detail is dat de uiteindelijke albumversie eigenlijk een demo-opname was. De band nam het nummer eerst op als proef, maar de sfeer en kracht van die opname waren zó goed dat besloten werd deze versie gewoon op het album te laten staan.

Styx behoort zonder twijfel tot de bekendste Amerikaanse rockbands uit de jaren zeventig en tachtig. De groep wist zich te onderscheiden met een unieke mix van progressieve rock, melodieuze hardrock, krachtige ballads en indrukwekkende liveshows. Met grote hits als Come Sail Away, Babe, Renegade en Mr. Roboto groeide Styx uit tot één van de grootste arena-rockbands van Amerika.

De geschiedenis van Styx begint begin jaren zestig in Chicago. Vrienden en buurjongens Dennis DeYoung, Chuck Panozzo en John Panozzo maakten samen muziek. In de beginjaren speelde de groep onder de namen The Tradewinds en later TW4.

In de jaren daarna sloten gitaristen James Young en John Curulewski zich bij de band aan. Toen de groep in 1972 een platencontract kreeg, werd gekozen voor de naam Styx, afkomstig uit de Griekse mythologie.

De eerste albums van Styx lieten duidelijk invloeden horen van progressieve rockbands als Yes en Genesis. Toch bleef de muziek toegankelijk dankzij sterke melodieën, krachtige refreinen en uitstekende samenzang.

De echte doorbraak kwam met het nummer Lady. Vanaf dat moment groeide de populariteit van de band snel. Een belangrijke verandering volgde in 1975, toen Tommy Shaw de plaats innam van John Curulewski. Shaw bracht nieuwe energie, sterke gitaarpartijen en frisse muzikale ideeën mee.

Met albums als The Grand Illusion en Pieces of Eight groeide Styx uit tot één van de grootste rockbands van Amerika. Hits als Fooling Yourself (The Angry Young Man) en Blue Collar Man (Long Nights) werden grote favorieten bij fans.

In 1979 verscheen het album Cornerstone. Op dit album liet de band een meer melodieuze en toegankelijke kant horen. De grootste hit werd Babe, geschreven door Dennis DeYoung. Het nummer bereikte de eerste plaats in Amerika en werd ook in Europa een groot succes.

Ook nummers als Boat on the River en Borrowed Time groeiden uit tot publieksfavorieten. Vooral Boat on the River werd in Europa een echte klassieker.

In 1981 bracht Styx het succesvolle album Paradise Theatre uit. Dit album stond wekenlang bovenaan de Amerikaanse hitlijsten en bevatte hits als The Best of Times en Too Much Time on My Hands.

In deze periode stond Styx bekend om spectaculaire liveshows met veel licht, theater en indrukwekkende muzikale optredens. De band groeide uit tot een vaste waarde in grote concertzalen en stadions.

In 1983 verscheen het album Kilroy Was Here met daarop de wereldhit Mr. Roboto. Het album had een futuristisch verhaal en een sterke theatrale aanpak.

Toch ontstonden er binnen de band steeds meer meningsverschillen. Dennis DeYoung wilde een meer theatrale richting op, terwijl Tommy Shaw en James Young liever stevige rockmuziek wilden blijven maken. Uiteindelijk leidde dat in 1984 tot het uiteenvallen van de band.

In de jaren negentig kwam Styx opnieuw bij elkaar. Het album Edge of the Century leverde met Show Me the Way opnieuw een grote hit op.

In 1996 overleed drummer John Panozzo. Dat betekende een groot verlies voor de band en de fans. Later werd zijn plaats ingenomen door drummer Todd Sucherman.

Rond 1999 vertrok Dennis DeYoung definitief uit Styx na conflicten over de toekomst en muzikale richting van de band.

De huidige versie van Styx, met Tommy Shaw en James Young als belangrijkste leden, is nog steeds actief. De band geeft wereldwijd concerten en brengt regelmatig nieuwe muziek uit.

Albums als The Mission en Crash of the Crown laten horen dat Styx ook vandaag nog creatief, energiek en muzikaal sterk klinkt.

Styx met ‘Suite Madame Blue’

Vertaling

“Suite Madame Blue”

Keer op keer zit ik hier en wacht ik op jouw telefoontje
Ik weet dat ik een dwaas ben, maar wat kan ik zeggen
Welke prijs het ook kost, ik betaal hem voor jou, Madame Blue

Lang geleden was één woord van jouw lippen genoeg
En de wereld draaide om jou heen
Maar ergens ben je veranderd, je bent zo ver weg geraakt
Ik verlang terug naar vroeger en droom van de dagen met jou, Madame Blue

Suite Madame Blue, kijk eens in je spiegel
Je bent geen kind meer
Suite Madame Blue, de toekomst is bijna voorbij
Gehuld in je juwelen maakte jij je eigen regels
Je veroverde de wereld en zelfs… de poorten van de hemel

Amerika… Amerika… Amerika… Amerika…
Amerika… Amerika… Amerika… Amerika…
Amerika… Amerika… Amerika… Amerika…

Rood, wit en blauw, kijk eens in je spiegel
Je bent geen kind meer
Rood, wit en blauw, de toekomst is bijna voorbij
Open je hart en maak een nieuw begin
En leid ons weg van hier

Songtekst

“Suite Madame Blue”
Time after time I sit and I wait for your call
I know I’m a fool but what can I say
Whatever the price I’ll pay for you, Madame Blue
Once long ago, a word from your lips and the world turned around
But somehow you’ve changed, you’re so far away
I long for the past and dream of the days with you, Madame Blue

Suite Madame Blue, gaze in your looking glass
You’re not a child anymore
Suite Madame Blue, the future is all but past
Dressed in your jewels, you made your own rules
You conquered the world and more …………..heaven’s door

America….America…America..America..
America….America…America..America..
America….America…America..America..

Red white and blue, gaze in your looking glass
You’re not a child anymore
Red, white, and blue, the future is all but past
So lift up your heart, make a new start
And lead us away from here

[Back to TOP]


Geen opmerkingen: