.jpg) |
|
- Na een lange afwezigheid van meer dan acht jaar heb je de moed verzameld om weer verder te gaan; hoe gaat het nu met je en hoe voel je je op dit moment?
Ryan “Het gaat eigenlijk goed met me. Het is een heel lang en ingewikkeld verhaal om te beginnen met het uitleggen van de reis die ik de afgelopen jaren heb afgelegd. Er zijn nog steeds een aantal vragen onbeantwoord en alles is niet helemaal meer zoals het vroeger was, maar ik was eindelijk op een punt gekomen waarop ik mezelf kon uitdagen om te kijken of ik überhaupt nog muziek kon maken. Ik was er heilig van overtuigd dat het hooguit een slordig delta blues slide-album zou worden, maar ik ben erin geslaagd om echt complexe en oprechte nummers te schrijven. Ik ben erg blij met hoe ik mezelf heb kunnen heruitvinden.”
- Wie zijn of waren uw grootste inspiratiebronnen of rolmodellen?
Ryan “Dingen zijn in de loop der jaren altijd veranderd en gegroeid. Natuurlijk werd ik in het begin geïnspireerd door mijn ouders en hardrockalbums. Bands als Led Zeppelin, Ten Years After, Grand Funk Railroad en de grootheden die je niet kunt vergeten, zoals Hendrix, Clapton en Stevie Ray Vaughan. Ik heb een lange periode gehad waarin ik een soort purist was en alleen luisterde naar echte, authentieke bluesmuzikanten zoals de Three Kings, Albert Collins, heel veel Robert Johnson en Elmore James. Latere inspiratiebronnen waren mannen als Chris Duarte, Ian Moore en Kenny Wayne Shepherd. Het is best gek dat ik nu kan zeggen dat al deze mannen goede vrienden van me zijn. Ik haal nog steeds inspiratie uit iedereen, en er zijn ook veel nieuwe rockbands die me echt inspireren, zoals Rival Sons en Royal Blood.”
- Hoe zijn de nummers voor 'Up From The Ashes', of de nummers in het algemeen, tot stand gekomen? Jamsessies, serieuze schrijfsessies?
Ryan “Ik kreeg steeds weer inspiratie en ideeën voor de nummers, één voor één. Dan pakte ik een andere gitaar, of in veel gevallen begon ik gewoon met een basgitaar. Ik schreef en maakte demo's van alle nummers thuis, in mijn kantoor, en stuurde die versies vervolgens naar mijn drummer Logan in Los Angeles. Hij nam de drums live op in zijn studio, zodat we konden horen hoe het nummer zou klinken met wat meer emotie en gevoel. Het is echt een album dat een deel van mijn ervaringen weerspiegelt, een soort statement dat ik weer doe wat ik hoor te doen, en dat gaat over het leven, de gevoelens, de mensen, de liefde en het omarmen van een nieuwe fase in mijn leven waarvan niemand kan voorspellen hoe die eruit zal zien.
- Hoe verliepen de opnames van het album?
Ryan “Toen we het album opnamen, was het fantastisch! Ik keerde terug naar mijn favoriete plek in New Mexico, de Rio Grande Studios in Albuquerque. Ken Riley, een Grammy-winnende, zeer gerespecteerde en gewilde geluidstechnicus en allround muziekvakman, hielp me met het album. Logan Miles Nix speelde drums op het hele album; hij vloog over vanuit Los Angeles en samen met Artha Meadors en ik namen we vrijwel alle nummers op, op drie na, op de eerste dag op. Logan en ik namen de andere drie nummers de volgende dag op. Vervolgens kwam Brant Leeper langs om keyboards te spelen op het hele album, waaronder een B3, een vleugel, een Wurlitzer, en we wisten ook een aantal interessante geluiden te creëren met de Wurlitzer in mijn nummer 'In The Graveyard', waar we dezelfde effecten gebruikten als Led Zeppelin in hun nummer 'No Quarter'. Tot slot nam Tony Franklin in Californië op en stuurde me zijn baspartijen, die we vervolgens hebben gemixt. En natuurlijk was het gewoon perfect, zoals Tony altijd is.”
- Hoe ben je eigenlijk bij de legendarische bassist Tony "The Fretless Monster" Franklin terechtgekomen?
Ryan “Tony en ik kennen elkaar al heel lang. Hij was natuurlijk de bassist van bands als The Firm, Whitesnake, David Gilmour en nog veel meer… Toen ik hem voor het eerst ontmoette, was hij volgens mij net vertrokken bij Whitesnake. We hebben een paar keer samen opgetreden, onder andere in Las Vegas en Hollywood. Hij is al sinds 2009 een goede vriend van me en ik heb het geluk dat ik hem mijn vriend mag noemen. Dus toen er eindelijk een kans was om hem op een album te hebben, was dit de perfecte gelegenheid. Ik vond het vooral geweldig om hem op onze versie van ‘When The Levee Breaks’ te hebben, vanwege de band die we hebben opgebouwd door jarenlang met Jimmy Page samen te spelen.”
- Zijn er specifieke herinneringen of hoogtepunten uit uw carrière die u met ons wilt delen?
Ryan “Er zijn zoveel dingen gebeurd in mijn carrière dat ik niet eens kan beschrijven hoeveel eer me dat heeft gebracht. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk 2010, toen ik door Eric Clapton persoonlijk werd uitgekozen uit meer dan 4000 artiesten en bands van over de hele wereld om op te treden tijdens zijn Crossroads Guitar Festival in Chicago. Sindsdien ben ik elk jaar opnieuw uitgenodigd voor Crossroads en ben ik nog steeds bevriend met zijn management. Tegenwoordig werk ik ook met een aantal leden van zijn team als mijn eigen manager. Dat was echt een enorme springplank voor mijn carrière. Ik denk dat het winnen van de prijs voor 'Beste Nieuwe Talent' in Guitar Player Magazine ook enorm belangrijk voor me was. Dat betekent dat ik letterlijk uit iedereen ter wereld die gitaar speelt ben gekozen! En natuurlijk ontroeren alle European Blues Awards die ik door de jaren heen heb gewonnen me altijd weer. Ik ben zo blij dat ik mag doen wat ik doe, en dat ik er op zo'n manier voor word erkend.”
- Wat zijn enkele van de belangrijkste lessen die je hebt geleerd tijdens je ervaringen in de muziekwereld?
Ryan “Ik denk dat het belangrijk is om open te staan voor nieuwe ideeën en je niet te laten beperken door wat je leuk vindt in de muziek. Er is veel concurrentie tussen gelijkgestemde artiesten, en dat hoeft volgens mij niet. Mensen moeten beseffen dat er in de wereld ruimte is voor iedereen. En absoluut, omring jezelf in je eigen muziek met de allerbeste muzikanten die je kunt vinden, want zij zullen je uiteindelijk beter maken en met je meegroeien.”
- Hoe zou je je geluid en repertoire omschrijven? Wat zorgt ervoor dat een muzikant door de jaren heen gepassioneerd blijft over blues/bluesrock?
Ryan “Ik denk dat ik, vooral met dit album, gedwongen werd mezelf opnieuw uit te vinden en te kijken wat ik binnen mijn beperkingen kon doen. Ik heb andere muziekinstrumenten gebruikt dan ik normaal gesproken veel gebruik, en een flink aantal nummers leunde echt op mijn slidegitaarspel. De blues is in mijn ogen de basis van alle muziek, dus ik denk dat je nog steeds naar een nieuwe artiest kunt luisteren en die kunt ontleden om iets te vinden dat je aanspreekt. Ik denk dat het vermogen om dat te gebruiken en er vervolgens een manier voor te vinden om het in je eigen muziek toe te passen, de boel altijd fris en vernieuwend houdt.”
- Wat doe je om je muziek relevant te houden, verder te ontwikkelen en aan de nieuwe generatie te presenteren?
Ryan “Ik denk dat dat een van de belangrijkste dingen is waar artiesten echt over na moeten denken en eerlijk gezegd meer mee bezig moeten zijn. De blues heeft nog steeds een groot publiek, maar je ziet duidelijk dat de gemiddelde leeftijd van het publiek aanzienlijk is gestegen. Ik denk dat we echt nieuwe, jongere fans en generaties moeten aantrekken, zodat zij de blues ook kunnen waarderen en doorgeven. Dat is een van de redenen waarom ik graag op het randje van de blues en rock blijf. Respectvol blijven, met gevoel spelen en mijn verhaal vertellen zoals de blues dat doet, maar tegelijkertijd mijn rock-'n-rollhart laten doorschemeren om het op een rauwe manier te brengen die een jonger publiek spannend en verrassend zal vinden, maar die oudere generaties ook zullen waarderen, omdat ze ongetwijfeld de invloeden zullen herkennen die ik in mijn methoden gebruik.”
- Kunnen we je in 2026 nog steeds in Nederland verwachten, bijvoorbeeld in zalen of op festivals?
Ryan “Er zijn wat kleine tegenslagen geweest met onze tourplannen voor oktober… Maar ik werk er nog steeds aan… Zelfs als ik maar voor één of twee optredens kom, ga ik het doen. Ik heb mijn fans al veel te lang gemist en ik kan niet wachten om ze weer te zien. Ik wil ook dolgraag deze nieuwe nummers voor iedereen spelen en gewoon weer herenigd worden met mijn Europese fan.
Ryan zeer bedankt voor de moeite die je hebt genomen voor dit interview.
| Translate ENG |  |
- After a long period of absence of over eight, you mustered the courage to continue again; how are things now and how are you doing at the moment?
Ryan: “ I’m doing good actually. It’s a very long and complicated story to begin explaining the journey I’ve had over these last years. There’s still some questions unanswered, and everything isn’t exactly what I would say is 100% of what I used to be like, but I’d finally got to a point to try to push myself to see if I was able to make any kind of music whatsoever. I was very convinced that it was gonna be a very sloppy delta Blues slide album if anything, but I was actually able to sit down and write some really complex and very heartfelt songs. I’m very happy with what I was capable of reinventing myself as.”
- Who are or were your biggest sources of inspiration or role models?
Ryan: “ Things have always changed and grown over the years. Of course, originally I was inspired by my parents, hard rock albums. Bands like Led Zeppelin, Ten Years After, Grand Funk Railroad, and the the greats you can’t not mention like Hendrix, Clapton, and Stevie Ray Vaughan. I went through a very big phase of being kind of a purist, and only listening to real bona fide bluesman like the three kings, Albert Collins, tons of Robert Johnson and Elmore James. The later inspirations were guys like Chris Duarte, Ian Moore, and Kenny Wayne Shepherd. A crazy turn for me to now say that all of these guys are very dear close friends of mine. I still find inspiration from everyone, there’s also a lot of new rock groups that I’ve really been inspired by like Rival Sons and Royal Blood.”
- How did the songs for ‘Up From The Ashes’, or the songs in general, come about? Jam sessions, serious writing sessions?
Ryan: “I really kept getting the inspiration and ideas behind the songs, one at a time, and I would grab a different guitar, or a lot of cases I would actually start with just a bass Guitar. I wrote and did demos of all the songs at my house right in my office, and then would send versions to my drummer Logan out in Los Angeles, who would record live drums at his studio so that we could see what the song would be like with a little bit more emotion and feel. It really is a telling album of some of what I went through, kind of the statement that I am back doing what I’m supposed to, as well as just all of the life, feelings, people, being in love and just approaching the rest of a new version of life that no one can say what it will be like.”
- How did the recording of the album go?
Ryan: “ When we recorded the album, it was fantastic! I returned to my favorite spot in New Mexico, which is Rio Grande Studios in Albuquerque. Ken Riley, who is a Grammy award-winning and highly respected and sought after engineer and all around Music craftsman helped me with the album. I had Logan Miles Nix for drums on the entire album, he flew in from Los Angeles, and him, Artha Meadors and myself pretty much tracked all but three songs in the first day. Logan and I tracked the other three songs the following day. Then I had Brant Leeper come in and play keys all over the album which included B3, a grand piano, Wurlitzer, as well as some interesting sounds that we were able to get with the Wolitzer on my song “In The Graveyard” where we used the same effects as Led Zeppelin did with their song “No Quarter”. But lastly, I had Tony Franklin actually record in California and send me his Bass tracks which we did mixed in. And of course it was just perfect as Tony always is.”
- How did you just end up with the legendary bassist Tony "The Fretless Monster" Franklin?
Ryan: “Tony and I go way back. He of course, was the bassist for the band The Firm, Whitesnake, David Gilmour and so many others… When I first met him, I think he had just left the band Whitesnake. We have performed together a few times in places like Las Vegas, and Hollywood. He’s been a dear friend since about 2009, and I’ve been very lucky to call him a friend. So when there was a chance that I could actually finally have him on an album, this was the perfect opportunity. I especially loved having him on our rendition of “When The Levee Breaks” because of the connection of him playing alongside Jimmy Page for so many years.”
- Are there specific memories or highlights from your career that you would like to share with us?
“
Ryan: There has been so many things throughout my career that I can’t begin to explain the honor it gave me. But of course, the biggest always goes back to 2010 when I was chosen and hand-picked by Eric Clapton from more than 4000+ artists and bands around the world to perform at his Crossroads Guitar Festival in Chicago that year. I’ve been invited back to each Crossroads since, and maintain friends with his management, as well as work with a few members of his team as my own management these days. That really was such a spring board for my career. I think winning “Best New Talent” in Guitar Player Magazine was extremely huge for me. That’s basically being chosen from literally anyone in the world that plays guitar! And of course, any of the European Blues Awards that I’ve won over the years- always just melt my heart that I’m so lucky to do what I’ve done, but to be recognized for it in such a way.”
- What are some of the most important lessons you have learned during your experiences in the music world?
Ryan:“ I think it’s to keep an open mind and don’t be pigeon holed with the things you like in Music. There’s a lot of competition out there that doesn’t need to be existing amongst similar artists I think. And I think people need to know that there’s plenty of room in the world for everybody. And definitely - that in your own music, surround yourself with just the absolute BEST musicians that you can, because they will make you better in the end as well as grow with you.”- How would you describe your sound and repertoire? What keeps a musician passionate about blues/blues rock over the years?
Ryan:“ I think, especially with this album that I was forced to reinvent myself and see what I could do within my limitations. I ended up using different musical gear than I’ve typically never used much, as well as quite a few of the songs really relied on my ability to play slide guitar. The blues is the basis for all music in my book, so again I think you can listen to some newer artist still, and break it down to find something that attracts you. I think being able to take that and then find a way to use that yourself in your own music always keeps things fresh and turning.”
- What do you do to keep your music relevant, develop it, and present it to the new generation?
Ryan: “ I think that’s one of the number one things that Artist really need to be thinking about and doing more of honestly. The blues still has a great audience out there, but you can visually see that the age of the audience has grown significantly and I think we need to be really bringing in new, younger fans and generations so that they can appreciate it and pass it down as well. It’s one of the reasons I love to keep myself right on the edge of the genre of blues and rock. Still being respectful, playing with feeling, and telling my story in the way that the Blues does, but also letting that rock ‘n’ roll heart of mine come through to deliver it in an edgy way that I know a younger audience will find exciting and surprising, but the older generations will love as well because I’m sure they will be able to see the influences that I’m using behind those methods”- Can we still expect to see you in the Netherlands and play in venues or at festivals in 2026?
Ryan: “ There has been some slight hiccups with our tour plans for this October… But I’m still working on it… Even if I come over and it’s just for a show or too I’m going to do it. I’ve missed my fans for too long, and I’m dying to see them. I’m also dying to play these new songs for everybody and just be reunited with my European fans across the board.”
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten