Queen - The Prophet’s Song
EĆ©n van mijn eerste herinneringen in de muziek was dat ik met mijn zus voor Toppop zat en Queen voorbij kwam met Bohemian Rhapsody. Pas jaren later kwam het besef dat dat Queen was. Mijn nicht Anna had 2 LP’s van Queen die ik meteen ging lenen. EĆ©n daarvan was A Night At The Opera met het nummer The Prophet’s Song die nog veel meer indruk maakte vanwege het dreigende en onheilspellende karakter. Tot op heden intrigeert dit nog steeds.
KISS - Almost Human
Weer door een hit via Toppop kwam ik bij KISS. En uiteindelijk via het album Love Gun ontdekte ik het nummer Almost Human van Gene Simmons, dit sprak ook weer tot de verbeelding vanwege de tekst die lijkt te gaan over een weerwolf. Ik werd er echt een beetje bang van, maar was toen ook nog maar een jaar of 10 of 11.
Metallica - Fight Fire With Fire
Snoeihard was dit in de jaren 80. Het album Ride The Lightning opent met dit nummer wat een akoestische intro heeft, en dan in de hoogste versnelling. Zoiets had ik nog nooit gehoord. Het luidde voor mij mijn pubertijd in en het begin van mijn interesse in speedmetal en trashmetal. Via Slayer en Venom naar Possessed, Bathory en andere Blackmetal.
Faith No More - Surprise! You’re Dead!
Dat metal ook anders kon bleek uit bands als Faith No More. Deze band trok zich niets aan en gooide andere genres in een kookpot en werd een belangrijke cross-over band. Ook hier noem ik niet de hits Epic of Easy. EƩn van de mooiste metalriffs ooit gemaakt door gitarist Jim Martin. De geschifte tekst en zang van Mike Patton maken dit nummer uniek.
Motorpsycho - Sinful, Wind-Borne
Halverwege jaren 90 ontdekte in deze Noorse band, en was ƩƩn van de vele bands die in Vera Groningen heb gezien. Hun plaat Blissard behoort tot mijn absolute favorieten en opent met dit nummer. De gedrevenheid, de urgentie en de virtuositeit van het hele album, maar vooral dit nummer is muzikale kunst van de bovenste plank.
Sloan - Autobiography
Het liefst zou ik 60 van dit soort verhaaltjes schrijven i.p.v. slechts 6. Er zijn teveel songs die ik helaas niet kan noemen. Deze van Sloan noem ik wel. De band is nauwelijks bekend in ons land. Ze komen uit Canada en tappen uit een uiterst melodieus vaatje. Beatelesque bijna, maar toch met een eigen stempel. Deze parel stamt uit 1996 van hun album One Chord to Another. Er staat werkelijk geen slecht nummer op het album, maar dit is de beste.
*** Lees ook deze archieven van de excelsior | The Soundtrack Of Our Lives
| [Back to TOP] |

.jpg)






Geen opmerkingen:
Een reactie posten