.jpg)
The Beatles - Eight Days A Week
Toen ik 7 was kreeg ik van mijn oudere nicht een cassettebandje met The Beatles en dat veranderde mijn bestaan in deze wereld. Vanaf toen was muziek het belangrijkste dat er bestond, en dat is nooit meer echt veranderd. Die tape heb ik grijs geluisterd. Eight Days A Week was de favoriet in die tijd.
Ramones - I Don’t Wanna Go Down to the Basement
Ik stond niet gelijk te springen toen ik Ramones voor het eerst hoorde nadat ik net 14 was geworden, maar ik was wel geรฏntrigeerd. Het was uniek. Het klonk in eerste instantie een beetje slap vergeleken met Kiss en Sabbath waar ik in die tijd naar luisterde, maar had een energie die ik nog niet eerder had gehoord. En de plaat bleef groeien, totdat Ramones een totale obsessie werd. Uren heb ik geluisterd naar hun eerste LP, wat eigenlijk drie platen in een zijn. Je kan hem in stereo luisteren, of alleen het linker- of rechterkanaal. Mocht je hem op een kanaal beluisteren dan hoor je of nauwelijks gitaar of nauwelijks bas. Die baskant heb ik een miljoen keer beluisterd. Het werd de basis van mijn muzikale opvoeding.
Kraftwerk - Die Roboter
Sinds de ontdekking van Ramones was ik los en ging al mijn geld op aan platen kopen. In de Kinkerstraat zat een kleine platenzaak die altijd toffe muziek draaide, die ik vaak dan maar gelijk kocht. Unknown Pleasures en Days in Europa bijvoorbeeld. Ergens in 1979, zette de eigenaar een plaat op die begon met "oew oew oew oew” gevolgd door een paar andere onbestemde klanken, voordat er een beat inzette die mij aan de grond nagelde. Zoiets had ik nog nooit gehoord. En daarna nog in het Duits zingen ook! Na al die jaren nog steeds mijn favoriete intro, en de primer voor de electro waar ik in de jaren 80 aan verslingerd raakte.
Stevie Wonder - Saturn
Op school hield iedereen van disco, maar ik was punk. Niet dat je dat aan mij kon zien, maar in mijn hart was ik het wel. Mijn vriend Claas vroeg een keer wat dat dan was, Ramones. Ik maakte een cassette voor hem met Ramones en hij maakte voor mij mij een bandje met Elton John op de ene kant en Stevie Wonder op de andere. Hij vond Ramones tof en ik Stevie, en later zouden we samen onze eerste band beginnen zonder ook maar enig instrument fatsoenlijk te kunnen bespelen. Stevie is de top. Saturn staat op een 7 inch bij Songs In The Key of Life. Nog steeds ontroerend mooi.
Marvin Gaye - Time To Get It Together
Here My Dear is wat mij betreft het meesterwerk van Marvin Gaye. In Time to Get It Together zingt hij dat het allemaal beter gaat worden, maar als je goed naar zijn stem luistert weet je al dat het dreigt te mislukken. Alle menselijke emoties op een dubbel LP, ongekend.
Descendents - Can’t Go Back
Toen ik, na een mislukte wielercarriรจre, muziek begon te maken ging ik direct zelf nummers proberen te schrijven. Ik ploeterde om uit te vinden hoe Bob Moulds fantastische nummers voor Hรผsker Dรผ in elkaar staken, want die leken simpel te spelen. Maar ik werd nog meer geraakt door de nummers die Bill Stevenson voor Descendents en ALL schreef. Later raakte ik bevriend met Bill en belandde hij achter de knoppen bij het opnemen van de eerste NRA plaat. Weer later spraken we over verdere muzikale samenwerking, maar daar is het tot op heden nog niet van gekomen. Maar wie weet, ooit, want we zijn nog jong.
 |
[Back to TOP] |
*** Lees ook deze archieven van de excelsior | The Soundtrack Of Our Lives
Geen opmerkingen:
Een reactie posten