De 20-jarige bluesrocksensatie Amani Burnham kondigt zijn spetterende debuutalbum aan op Blind Pig Records. De artiest uit Connecticut heeft miljoenen mensen op sociale media veroverd met zijn rauwe talent en magnetische uitstraling, en is klaar om de lucht in te vliegen met Roots & Wings , dat op 29 mei verschijnt.
De twaalf nummers tellende collectie laat Amani's opmerkelijke gitaarspel horen – uniek gespeeld met zijn rechterduim in plaats van een plectrum – in combinatie met soulvolle zang en introspectieve songwriting. Van het energieke instrumentale nummer "Fastlane" tot het zeer persoonlijke titelnummer dat reflecteert op zijn Ethiopische roots, het album barst van groovy bluesrockriffs, kosmische solo's en een indringend vibrato. Opgenomen in de gerenommeerde Carriage House Studios met een klassieke powertrio-bezetting, eert Roots & Wings de erfenis van bluesrockgiganten en luidt tegelijkertijd een gedurfde nieuwe stem in voor een nieuwe generatie.
Amani is geboren in Ethiopië, werd op jonge leeftijd geadopteerd en groeide op in een liefdevol gezin in Connecticut. Zijn vader is een muziekfanaat en een van Amani's vroegste herinneringen is het kijken naar live-opnames van de Beatles en Chuck Berry – zijn eerste gitaarheld – op de computer van het gezin. Van daaruit raakte hij geïnteresseerd in Jimi Hendrix, Jeff Beck, Bob Dylan en Stevie Ray Vaughan.
Amani begon zijn muzikale reis op drums, geïnspireerd door Gene Krupa. Gitaar spelen was iets waar hij af en toe mee bezig was, tot de COVID-lockdown, toen hij zich er volledig aan wijdde. Hij bracht jaren door met intensief oefenen en liedjes schrijven, waarvan er veel op Roots & Wings te vinden zijn.
Amani wilde zijn werk graag delen en begon video's te plaatsen van zichzelf spelend met zijn powertrio. Hij kreeg al snel een enorme schare volgers en verzamelde in minder dan twee jaar tijd bijna 30 miljoen cumulatieve views op TikTok, Instagram en, meer recent, Facebook. Zijn virale video's hebben de aandacht getrokken van vele bekende muzikanten en fans van alle leeftijden en achtergronden.
Vandaag, met zijn debuutalbum, treedt Amani uit de schaduw van het scherm. Als liedgerichte artiest schrijft hij stevige en melodieuze bluesrock, doorspekt met introspectieve, vrije teksten. De opnamesessies waren afgestemd op Amani's spontaniteit, wat resulteerde in rauwe en verwonderde opnames. "Blues moet, net als de natuur, blijven evolueren," zegt Amani. "Je kunt heavy metal, progrock, grunge, alles, terugvoeren op de blues. Ik wil deel uitmaken van die evolutie."
De eerste single, "Last Thing I Remember", is misschien wel de enige langzame blues die je ooit zult horen over slaapverlamming. Het nummer begint met een vurige solo, vol kenmerken van Amani's gitaarspel: zijn dikke, rauwe klank, zijn vermogen om snel te spelen met behoud van een relaxte groove, en zijn gedetailleerde frasering, inclusief een vibrato die zijn leeftijd ver overstijgt.
Biografie
Zeventig jaar na de eerste opname plaatste bluesrockartiest Amani Burnham een video van zichzelf waarin hij Muddy Waters' "Hoochie Coochie Man" speelde. Het was surrealistisch om een 19-jarige op Instagram te zien die met zo'n behendige felheid en sensuele charisma een witte Fender Stratocaster hanteerde. Maar daar zat Amani dan, op de grond in de typische outfit van Generatie Z: joggingbroek en hoodie, de gitaar als een zwaard tussen zijn benen geklemd en er vol overgave op spelend.
In zijn handen klonk de bluesklassieker van Willie Dixon weer sexy en gevaarlijk. Amani speelde destijds nog niet zo lang gitaar en de rol was simpelweg een logisch vervolg op zijn liefde voor bluesrock. Zijn vloeiende solo's en elektriserende podiumpresentatie wisten echter de verbeelding van bluesfans en doorgewinterde professionele muzikanten te prikkelen, waarmee hij onbedoeld de komst van een nieuwe bluesster aankondigde.
"De meeste twintigers hebben nog nooit van 'Hoochie Coochie Man' gehoord," vertelt de artiest uit Middletown, Connecticut. "Maar ik breng energie en levenskracht in de muziek en mensen voelen zich ermee verbonden. Ik zou graag degene in mijn leeftijdsgroep zijn die deze muziek weer nieuw leven inblaast."
Vandaag treedt Amani uit de schaduw met zijn debuutalbum, Roots & Wings , uitgebracht op het geprezen blues-indielabel Blind Pig Records. De twaalf nummers tellende collectie barst van groovy bluesrockriffs, kosmische solo's, lyrische frasen, indringend vibrato en soulvolle zang. Roots & Wings werd geproduceerd door en mede geschreven door labelbaas Jeff Schroedl.
Sinds zijn start op sociale media eind 2023 heeft Amani meer dan 245.000 volgers en bijna 30 miljoen views verzameld op TikTok, Instagram en Facebook. Zijn virale video's hebben de aandacht getrokken van vele bekende muzikanten, waaronder Ted Nugent, die Amani onlangs als voorprogramma bij een van zijn shows liet optreden.
Amani is een artiest die zich richt op liedjes en stevige, melodieuze bluesrock schrijft met introspectieve, vrije teksten. Roots & Wings is een klassieke bluesrockplaat van een powertrio, grotendeels opgebouwd rond één doorlopende gitaarpartij. Denk aan Clapton, Hendrix, Stevie Ray Vaughan, Buddy Guy en Robin Trower, maar dan voor een nieuwe generatie.
Gedurende het hele album schakelt Amani moeiteloos tussen ritme- en leadgitaar. Veel van zijn soepele spel komt voort uit een unieke techniek: hij speelt met zijn rechterduim in plaats van een plectrum. Amani is in staat om razendsnelle solo's te spelen en zich te verdiepen in agressieve, gesyncopeerde akkoordriffs, puur met zijn duim. Deze aanpak doet denken aan gitaristen die met hun kenmerkende vingerzetting spelen, zoals Jeff Beck, Wes Montgomery en Curtis Mayfield.
De titel Roots & Wings weerspiegelt Amani's band met zijn Afrikaanse afkomst. Hij werd geboren in Ethiopië, op jonge leeftijd geadopteerd en groeide op in een liefdevol gezin in Connecticut. Zijn vader is een muziekfanaat en Amani herinnert zich onder andere live-opnames van de Beatles en Chuck Berry – zijn eerste gitaarheld – op de computer van het gezin. Van daaruit ontdekte hij artiesten als Jimi Hendrix, Jeff Beck, Bob Dylan en Stevie Ray Vaughan.
Amani begon zijn muzikale reis op drums, geïnspireerd door Gene Krupa. Gitaar spelen was iets waar hij af en toe mee bezig was, tot de COVID-lockdown, toen hij zich er volledig aan wijdde. Hij bracht jaren door met intensief oefenen en liedjes schrijven, waarvan er veel op Roots & Wings te vinden zijn .
Amani wilde zijn werk graag delen en begon video's op Instagram te plaatsen van zichzelf spelend met zijn powertrio. De clip "Hoochie Coochie Man" bleek een keerpunt te zijn, met de hoogste engagement rate tot nu toe en een stortvloed aan nieuwe volgers. Een van die connecties leidde ertoe dat Jeff Schroedl van Blind Pig een DM ontving waarin hij werd gewezen op Amani's werk. Schroedl contracteerde Amani officieel in het voorjaar van 2025, en in de herfst van dat jaar vertrokken de twee, samen met drummer Ray Hangen en bassist Matt Raymond, naar Carriage House Studios (Paul Simon, Gov't Mule, Johnny Winter, Marcus King) in Stamford, Connecticut.
De sessies waren afgestemd op Amani's spontaniteit, wat resulteerde in opnames die rauw en vol verwondering aanvoelen. Roots & Wings opent met het energieke instrumentale nummer "Fastlane" in de stijl van Stevie Ray Vaughan. Daarna volgt de introspectieve, moerassige shuffle "I Wanna Know", waarin Amani's teksten de oprechte zoektocht naar betekenis van een jonge man weerspiegelen. Zijn zang doet denken aan de bezielende cadans van Muddy Waters, terwijl hij zingt: I wanna know/why the stars still shine/through the darkest nights/and the hardest times/can broken hearts/still beat as one/is forgiveness found/when damage is done.
Het titelnummer is de meest persoonlijke uiting van het album. Het is een abstracte reflectie op Amani's ervaring als adoptiekind. "Ik weet niet wie mijn biologische ouders zijn, en dat speelt een grote rol in mijn leven", vertelt hij. "Ik weet dat ze ergens zijn." "Roots & Wings" bevat swingende bluesriffs afgewisseld met verbazingwekkend vloeiende gitaarsolo's.
"The Last Thing I Remember" is misschien wel de enige langzame blues die je ooit zult horen over slaapverlamming. Het nummer barst los met een vurige solo, vol kenmerken van Amani's leadgitaarspel: zijn dikke, rauwe toon, zijn vermogen om snel te spelen met behoud van een relaxte groove, en zijn gedetailleerde frasering, inclusief een vibrato die zijn leeftijd ver overstijgt.
Het is toepasselijk dat Amani's debuutalbum opent met een nummer genaamd "Fastlane", aangezien zijn carrière in een razend tempo is verlopen. In slechts anderhalf jaar tijd ging hij van het plaatsen van gitaarfilmpjes op sociale media naar het tekenen van een platencontract. Het is een bewijs van zowel de veerkracht van de blues als de vurige passie die het genre generaties lang inspireert. "Blues moet, net als de natuur, blijven evolueren", zegt Amani. "Je kunt heavy metal, progrock, grunge, alles, terugvoeren op de blues. Ik wil deel uitmaken van die evolutie.
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten