📃 Recensie: Studebaker John and his Maxwell Street Kings – Jumpin’ From Limb To Limb

📃Recensie: Studebaker John and his Maxwell Street Kings – Jumpin’ From Limb To Limb  Geschreven door: Eric Campfens i.s.m. BarnOwlBlues | FB Eric Campfens  Studebaker John bewijst eens te meer dat de blues niet dood is, maar nog altijd springelevend, vitaal en puur. Aanrader!

Studebaker John and his Maxwell Street Kings – Jumpin’ From Limb To Limb

Als we het over gevestigde namen hebben in de Chicagoblues dan is Studebaker John er zeker een van. Geboren in 1952 en getogen in Chicago begon John Grimaldi, zoals hij bij de Burgerlijke Stand bekend staat, met de mondharmonica. De legendarische Maxwell Street Markt, waar tientallen artiesten samenkomen om te spelen, vormt zijn grootste inspiratiebron. De rauwe blues van Hound Dog Taylor is zijn grote voorbeeld. Begin zeventiger jaren zijn eerste band Studebaker John & the Hawks op, waarmee hij in 1978 zijn eerste album “Straight No Chaser” uitbracht.

We zijn nu een kleine vijftig jaar en 21 albums verder en John heeft nog niets van zijn rauwheid en puurheid verloren. Althans, zo blijkt uit zijn nieuwste album “Jumpin’ From Limb To Limb”. Het album is enkele jaren geleden, tijden de Corona pandemie, opgenomen in de Harlem Avenue Lounge in Chicago, een ruimte die door de inmiddels overleden Ken Zimmerman hiervoor ter beschikking was gesteld. Het heeft een paar jaar geduurd, maar de opnamen  zijn nu door het Nederlandse label Continental Blue Heaven uitgebracht. Het album is opgedragen aan de eerder genoemde Zimmerman, een vaste waarde binnen de Chicagoblues.

Begeleid wordt John, die de zang, mondharmonica en slidegitaar voor zijn rekening neemt, door The Maxwell Street Kings, bestaande uit Rick Kreher (gitaar, slidegitaar), Mike Azzi (bas) en Earl Howell (drums). De elf nummers op “Jumpin’ From Limb To Limb” zijn allemaal geschreven door Studebaker John. Het album begint met de rauwe boogie “Shake That Thing” en leidt de luisteraar door een fraaie mix aan stijlen, variërend van opwindende shuffles en boogie tot bedachtzame ballads. Nummers die wat mij betreft een extra vermelding verdienen zijn “Freighttrain”, het slotnummer “Stone Blind” en het door de mondharmonica gedragen titelnummer “Jumpin’  From Limb To Limb”. Voor mij persoonlijk het hoogtepunt van het album. 

Studebaker John bewijst eens te meer dat de blues niet dood is, maar nog altijd springelevend, vitaal en puur. Aanrader!

Website: www.studebakerjohn.com | (8/10)  (Continental Blue Heaven)

Translate ENG

When it comes to established names in Chicago blues, Studebaker John is certainly one of them. Born in 1952 and raised in Chicago, John Grimaldi, as he's known in the registry office, started playing the harmonica. The legendary Maxwell Street Market, where dozens of artists gather to play, is his greatest inspiration. The raw blues of Hound Dog Taylor is his greatest influence. In the early 1970s, he formed his first band, Studebaker John & the Hawks, with whom he released his debut album, "Straight No Chaser," in 1978.

Almost fifty years and 21 albums later, John has lost none of his rawness and purity. At least, that's evident on his latest album, "Jumpin' From Limb To Limb." The album was recorded a few years ago, during the coronavirus pandemic, at the Harlem Avenue Lounge in Chicago, a space made available for the purpose by the late Ken Zimmerman. It took a few years, but the recordings have now been released by the Dutch label Continental Blue Heaven. The album is dedicated to the aforementioned Zimmerman, a fixture in Chicago blues.

John, who handles vocals, harmonica, and slide guitar, is accompanied by The Maxwell Street Kings, consisting of Rick Kreher (guitar, slide guitar), Mike Azzi (bass), and Earl Howell (drums). The eleven songs on "Jumpin' From Limb To Limb" were all written by Studebaker John. The album opens with the raw boogie "Shake That Thing" and leads the listener through a beautiful mix of styles, ranging from exciting shuffles and boogie to thoughtful ballads. Songs that, in my opinion, deserve special mention are "Freighttrain," the closing track "Stone Blind," and the harmonica-driven title track "Jumpin' From Limb To Limb." For me, it's the album's personal highlight.

Studebaker John proves once again that the blues isn't dead, but still alive, vital, and pure. Highly recommended! 

[Back to TOP]