Het is alweer tien jaar geleden dat het kwintet uit Söderhamn voor het laatst een volledig album uitbracht, Machina Viva uit 2016, en vier jaar geleden dat hun laatste EP, A Darkened Sun uit 2021, de hoop deed opleven dat ze met hernieuwde energie terug waren.
Vandaag bruist zanger Stefan Zell van enthousiasme, aangewakkerd door het nieuws dat zijn band – Machina Viva , bestaande uit Jonas Jonsson (gitaar), Thomas Jansson (bas), Marcus Losbjer (drums) en Per Henriksson (keyboards) – binnenkort nieuwe muziek en een gedurfd nieuw album gaat uitbrengen.
Het eerste nummer dat het daglicht zal zien is 'A Perfect Alignment'. "Dit is eigenlijk het eerste deel van een trilogie op het album", legt Stefan uit. "Het tweede deel is 'Circuits' en het derde is het openingsnummer van het album, 'A Sudden Demise'." Marcus vervolgt: "De basis voor dit nummer ligt misschien wel 20 jaar geleden, geschreven voor een gepland conceptalbum dat nooit is uitgebracht. Het bestaat uit verschillende delen gebaseerd op een 5/4-maat, die uiteindelijk samenkomen."
“Ik denk dat ouder worden op een bepaalde manier een rode draad door het album is,” mijmert Zell. “Ik wist niet waar ik heen ging. Wat moest ik doen dat in de toekomst betekenisvol zou zijn? Verdwaald voelen. Dat is een thema dat in verschillende nummers terugkomt. Ik ben blij te kunnen zeggen dat ik er nu, acht jaar later, beter voor sta.”
'Het is een herhaling van zetten,' knikt hij. 'Maar je wordt ook ouder, je komt niet meer bij vragen te staan die je je als jongere misschien niet stelde. Het gevoel dat je je potentieel niet bereikt, beschrijft die situatie denk ik ook goed.'
In schril contrast hiermee vormen de opbeurende, heldere melodieën van 'Nightfall' een van de meest directe en zelfs pakkende nummers die Wolverine ooit heeft opgenomen. Toch wordt het directe gevoel van de muziek gecompenseerd door de onophoudelijk sombere teksten. "De tekst van dat nummer komt uit mijn donkerste periode, waarin ik elke avond doodsangst had als ik naar bed ging", geeft Zell toe. "Het voelde alsof iemand op mijn borst stampte. Ik wilde gewoon dat de nacht voorbij was. Ik zat niet goed in mijn vel. Maar ik vond het contrast tussen de muziek en de tekst op een bepaalde manier wel aantrekkelijk. Je kunt er bijna op dansen als het eenmaal op gang komt."
Het dramatische 'My Solitary Foe' behandelt de meedogenloze, cyclische patronen die iemand doorloopt in de omgang met de moeilijkheden van het leven, zoals Zell zingt: "Elke steen die ik omdraaide, leerde ik weer een les. Verdwaald onderweg of wachtend op degenen die verdwaald zijn? Nou, ik kan het niet zeggen..."
Wolverine heeft gedurende hun hele carrière altijd een vergelijkbare duistere, emotionele lading gehad als hun landgenoten Katatonia, voortgestuwd door een sonische muur van geluid. Ook de teksten van Zell hebben een krachtige emotionele impact, en op Anomalies bereikt hij zijn hoogtepunt, puttend uit die jaren van frustratie.
De beproevingen en tegenslagen die Wolverine heeft doorstaan om bij Anomalies te komen, hebben Zell genoeg inspiratie gegeven, net als zijn eigen persoonlijke leven. "Ik zie al onze nummers als kleine fragmenten uit een dagboek. Als je terugkijkt op onze discografie, zie je mijn leven als schrijver. Het is zo geweldig om deze momenten op deze manier vastgelegd te hebben. Maar ik heb echt het gevoel dat er veel meer vragen worden gesteld over het leven, ouder worden en waarden. Dat is iets waar we in onze twintiger jaren niet eens over nadachten. Het ontwikkelt zich."
Zo is ook Wolverine geëvolueerd. Van hun beginjaren waarin ze experimenteerden met deathmetalgeluiden, tot de meer progressieve invloed die te horen was op de EP Fervent Dream uit 1999, voordat ze zich vestigden als leveranciers van de beste melancholische progmetal, een stijl die ze tot op de dag van vandaag hoog houden.
Tracklist:
1.A Sudden Demise
2.My Solitary Foe
3.Circuits
4.Nightfall
5.This World And All Its Dazzling Lights
6.Automaton
7.A Perfect Alignment
8.Losing Game
9.Scarlet Tide
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten