|
Artiesten in alle soorten en maten openbaren welke liederen hun leven vormden: The Soundtrack Of Our Lives verschijnt wekelijks via dit kanaal en als digitale ep. Deze week is het de beurt aan Eva Breunesse
|
border-radius:10px/10px; border-radius: 30px 50px 30px 50px;
|
Artiesten in alle soorten en maten openbaren welke liederen hun leven vormden: The Soundtrack Of Our Lives verschijnt wekelijks via dit kanaal en als digitale ep. Deze week is het de beurt aan Eva Breunesse.
|
|
|
Sef - De Leven
Hier is het allemaal begonnen, en goed of fout gegaan. Hangt af van wie je het vraagt. Na De Leven voor het eerst gehoord te hebben wist ik meteen: dit gehele album wil ik van A tot Z kennen. Waar ik vroeger niet verder kwam dan “hoe vet het wel niet klonk”, heeft dit liedje langzaam alle belangrijke aspecten in mijn (de) ((haha snap je, want de titel)) leven gevuld, op zoveel manieren.
boygenius - Leonard Cohen
Kijk, het liefste zet ik natuurlijk van alle drie een eigen track in dit lijstje, maar dan blijft er weinig over om indruk mee te maken. Specifiek dit liedje is me zo magisch bijgebleven na Lowlands. Hoe kun je zoveel liefde voor een vriendschap in een liedje stoppen, terwijl je met die vrienden in een band zit en op grote podia staat te zingen. En dat ook nog gebaseerd op de meest cheesy uitspraak van Leonard Cohen. Wist je dat IJsland eigenlijk op boygenius is gebaseerd? (Voor mij dan)
New Order - Blue Monday
Hoe kan iets dat op het oor zo simpel klinkt zo verslavend goed zijn. Ik denk dat na het horen van deze track mijn fascinatie voor elektronica duidelijk aan te wijzen was. Ieder element in deze track doet ertoe en versterkt elkaar. De structuur is zo goed dat het soms simpel lijkt, maar die simpelheid laat juist zien hoe moeilijk goed dit in elkaar zit. Dat blijft mijn voor altijd boei, en iedere keer als ik de track luister, schrik ik ervan dat ik er wÊÊr een nieuw element in hoor.
Adrianne Lenker - not a lot, just forever
Ik denk dat ik nog nooit zo stil ben geweest toen ik dit liedje voor het eerst hoorde. Soms kan het allemaal zo makkelijk zijn. Dat diepgang niet zit in grootsheid, maar in het accepteren van tijdelijkheid. Met ook nog een niet standaard songstructuur maakt dat die tijdelijkheid extra echt. Dat al die kleine elementen genoeg zijn om oneindig te voelen. Pff, ik stop nu voor ik mezelf aan het huilen maak man.
Kendrick Lamar - tv off (feat. lefty gunplay)
Als ik naga over welke artiest ik de meeste podcasts heb geluisterd, dan springt Kendrick er ver bovenuit. Een artiest die zo geobsedeerd is door tekst en woordkeuzes is een put waar je onuitputtelijk kan graven. Specifiek dit album, en vooral deze track. In alles zit een laag die samen met een andere laag weer een hele andere betekenis kan krijgen. Altijd als ik naar Kendrick luister, zie ik voor me hoe hij thuis als een machine te werk gaat met pen en papier. Het vakmanschap voor tekst is iets wat mij nooit zal vervelen bij hem.
Phoebe Bridgers - Chinese Satellite
Weet je nog dat ik zei dat ik echt geen ruimte zou maken in deze lijst voor alle boygenius leden apart. Dat was een leugen. Of tenminste een twijfel. En die twijfel is ook precies waarom deze track zo goed bij dit lijstje past. De jaloezie van Phoebe naar mensen die oneindig geloven, voel ik ergens ook. Twijfel kunnen toelaten is iets dat me altijd is bijgebleven van dit liedje, omdat het stiekem dichterbij komt dan gedacht, maar misschien is dat ook gewoon die nieuwsgierigheid. Maar misschien ben ik het morgen alweer niet eens met mijn eigen lijstje.
|
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten