Recensie: Stepping Stone 78 - Long lost Friends.
Label: Stepping Stone.
Genre: Blues-rock
Band: Dick Zuurman - Zang/Gitaar, Hans Meijer – Drums, Rob Meijer - Basgitaar
Geschreven door Harrie Huisman voor fotosbluesrock.nl
Nederland is weer een Blues-Rock band rijker deze oosterlingen uit Deventer en omstreken komen met hun debuut album nu net in deze corona tijd , waar de podia ’s gesloten zijn en de release niet gehouden kan worden.
Alles speelt zich af in het jaar dat de tweede kamer zich uitspreekt over de neutronenbom, in deze zelfde periode komen vier atoomkerngeleereden uit het oosten die een kernreactie proberen te veroorzaken die tot in de grote regio’s konden worden gevoelt.
Deze band werd geïnspireerd door de groten uit de bluesworld wereld, Rory Gallagher, Stevie Ray Vaughan, Cream, Led Zeppelin, Deep Purple, Bad Company, en dit alles onder de naam Stepping stone werden de podia in Nederland en de omringende landen onveilig gemaakt.
Dan komt er in 1982 een abrupt einde aan deze band toen Gitarist /Zanger Jan Keizer komt te overlijden. Er wort geen doorstart gemaakt door de overgebleven leden: Broers Rob en Hans Meijer, en Gitaarrist Dick Zuurveen.
Na de eeuwwisseling komen de drie heren elkaar weer tegen en wordt er nieuw leven in stepping Stone geblazen ze gaan verder als trio. Dick Zuurveen neemt de zang voor zijn rekening, en zo komt de gretigheid weer volop tot leven en ze bestijgen weer de podia ’s in Nederland die niet weet wat ze zullen horen van deze blues rock band.
Dan na ruim veertig jaar is dan hier eindelijk de langverwachte langspeler van Stepping Stone 78 – met als titel Long Lost Friends wat de vriendschap voor onvoorwaardelijke liefde bevlogen is.
Alle nummers zijn geschreven door Dick Zuurveen, het albums staat bol van Rock met een hoofdletter R en dit alles met een grote dosis emotie die je echt voor de raap raakt en tot diep op het bot.
Ook de MES scherpe gitaarriffs en de volle basdreunen doen je oren versteld staan van dit moois en aan schoonheid aan geluid.
Een ware toevoeging aan enkele nummers is de zweverige Hammond orgel. En dan de dubbel zangpartijen is een genot om te horen. De hele plaat is must voor de liefhebber van dit genre.
Long Lost Friends is een mooie rockplaat geworden en was veertig jaar wachten meer dan waard, nu maar hopen dat deel twee geen veertig jaar op zich zal laten wachten.
9/10
PS: Bluesworld Zwolle laat deze maar aanschuiven voor een blues praatje en daarna anderhalf uur knallen op het podium van Hedon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten