• Belfast Rockers Unquiet Nights Return With New Single "Last Days Of Rome"
Unquiet Nights slaat een nieuw hoofdstuk in hun verhaal met "Last Days of Rome", een single die nu verkrijgbaar is en de zes jaar weerspiegelt die de band in Italië heeft gewoond en gewerkt. De band uit Belfast, met zanger en gitarist Luke Mathers en drummer Rodger Firmin als frontman, bouwde het nummer op rond een plek en een gevoel dat hen net zozeer heeft gevormd als welke studio dan ook.
Mathers schreef "Last Days of Rome" tijdens lange periodes die hij in zijn twintiger jaren doorbracht op muren en marmeren trappen in Rome, waar hij de bijzondere relatie van de stad met tijd in zich opnam. "Je hoeft niet religieus te zijn om door Rome beïnvloed te worden," zegt hij. "Je wordt je bewust van de oneindigheid van de tijd en hoe kunst langer meegaat dan cynisme." Dat besef leidde hem naar de spanning tussen het eeuwige en het vergankelijke, een woord dat hij voor het eerst leerde kennen toen hij daar woonde, en het lied mondde uit in een gesprek tussen twee personages die de permanentie afwegen tegen alles wat vergankelijk is.
Lyrics : Last Days Of Rome
De tekst is rechtstreeks geïnspireerd op twee van Rome's meest opvallende bezienswaardigheden. Op de niet-katholieke begraafplaats, waar Percy Bysshe Shelley en John Keats begraven liggen, staat William Wetmore Story's Engel van Verdriet, een sculptuur die Mathers beschouwt als een van de mooiste ter wereld, zowel qua uiterlijk als qua betekenis. In het lied draait een personage zich naar het beeld en vraagt aan de ander: "Zou je zo zijn, met je hoofd gebogen, als ik eronder lag?" Een zin die volgens Mathers de rest van het lied vrijwel direct op gang bracht. Het refrein draagt een vergelijkbare universele lading en eindigt met woorden die volgens Mathers iedereen die een lange relatie heeft gehad, zal herkennen: "Dit zou het begin van een imperium kunnen zijn, of misschien zijn dit wel de laatste dagen van Rome."
De oorsprong van het nummer gaat verder terug dan de meeste luisteraars misschien denken. Mathers en Firmin begonnen in 2011 al aan de gitaarriff te werken, in de hoop deze op tijd af te hebben voor het voorprogramma van Russell Lissack van Bloc Party in de Scala in Londen. Het nummer was toen nog niet af en zou pas vijftien jaar later af zijn, toen Mathers op een marmeren trede bij het Foro Italico in Rome zat en de puzzelstukjes eindelijk op hun plaats vielen. De uiteindelijke track werd opgenomen in de eigen Credential Sound-studio van de band in Noord-Ierland, waar Mathers de zang, gitaar, mellotron, bas en productie voor zijn rekening nam, Firmin de drums en percussie, en Neal Calderwood de mix en mastering verzorgde in Manor Park Studio.
Unquiet Nights heeft meer dan 15 jaar besteed aan het opbouwen van een carrière die gekenmerkt wordt door doorzettingsvermogen en gestage ontwikkeling. De band werd in 2010 opgericht boven de Limelight-club in Belfast en kreeg al snel steun van BBC Radio 1 en BBC 6 Music. Phil Taggart noemde hun sound pure rock-'n-roll en Tom Robinson prees hun debuutalbum, 'Twenty First Century Redemption Songs', als een prima eerste poging. Jarenlang woonde de band in Italië, waar ze door negen landen toerden, op de nationale televisie verschenen (waarbij Sky Italia hun nummer "George Best City" gebruikte als soundtrack voor een terugkerende documentaireserie) en een toegewijde Italiaanse fanbase opbouwden die hen sindsdien trouw is gebleven.
Dat momentum zette zich voort in 'Seasons in Exile' uit 2024, een diepere duik in progressieve rock, geïnspireerd door Mathers' levenslange liefde voor bands als Genesis. Het album kreeg lof van The Belfast Telegraph, Hot Press, Pure M, Record World International en The Sunday Life, en behaalde in het eerste jaar meer dan 103.000 Spotify-luisteraars. De single "This Is My Oxygen" leverde de band airplay op bij Kerrang! Radio en TotalRock.
Met "Last Days of Rome" opent Unquiet Nights de volgende fase van dat verhaal, de eerste in een geplande reeks nieuwe singles, het bewijs dat sommige nummers het waard zijn om 15 jaar op af te wachten.
I wanna know why you're always searching For something that you'll never find When the things that you wanted Were the things that I wanted too Almost all of the time We could see the dawn of a new day Or we could see the sun hanging low This could be the start of an empire, or maybe These could be the last days of Rome I heard what you said as you tilted your head And then as you started to read You said that which we are, is what they once were And what they are one day all will be We could see the dawn of a new day Or we could see the sun split the stone This could be the start of an empire, or maybe These could be the last days of Rome There was a hint of a smile as you ducked in behind The statue of the Angel of Grief You said would you be so, with your head hanging low? If underneath instead it was me? We took ourselves to the water's edge Surrendered to the unknown This could be the start of an empire, or maybe These could be the last These could be the last These could be the last days of Rome
 |
https://unquietnights.com/contact/ |
 |
https://unquietnights.com/ |
 |
http://www.facebook.com/unquietnights |
.png) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten