Hoe een cassettebandje mijn liefde voor rockmuziek bepaalde
Omdat ik in 1962 ben geboren, merk ik dat ik vaak schrijf over nummers die een hit waren toen ik eigenlijk nog vrij jong was. Veel leeftijdsgenoten zullen zich daarin misschien niet herkennen. Zij luisterden begin jaren zeventig vooral naar de muziek uit de Top 40. Natuurlijk deed ik dat ook, maar mijn muzikale wereld werd al vroeg een stuk breder.
Dat had alles te maken met ons gezin. Ik groeide op met broers en zussen die ruim tien jaar ouder zijn dan ik. Dankzij hen stond er thuis bijna altijd muziek aan. Meestal waren dat de bekende hits uit die tijd. Toch kwam mijn echte liefde voor rockmuziek ergens anders vandaan: mijn zwager.
Hij had een verzameling lp's en veel opgenomen cassettebandjes met rockmuziek. Als jonge jongen luisterde ik daar met bewondering naar. Wanneer ik met hem meeging in de auto, draaide hij steevast zijn favoriete cassettebandjes. Op dat moment wist ik nog niet dat die muziek mijn smaak voor de rest van mijn leven zou bepalen. Achteraf gezien vielen juist die stevige gitaren, bijzondere zang en lange nummers precies op de juiste plek.
Deze week kwamen deze herinneringen ineens weer boven. Op Radio Caroline, een zender waar ik veel naar luister, hoorde ik ineens Silver Machine van Hawkwind. Binnen een paar seconden was ik weer terug in de auto van mijn zwager. Ik zag de oranje BASF cassettebandje weer voor me en hoorde dezelfde muziek die mij als jongen wist te fascineren.
Het is bijzonder hoe muziek werkt. Eén nummer is soms genoeg om tientallen jaren terug in de tijd te gaan. Voor mij is Silver Machine veel meer dan een rockklassieker. Het is een herinnering aan de periode waarin mijn liefde voor rockmuziek ontstond. Zonder dat ik het toen besefte, werden daar de eerste stenen gelegd voor een passie die mij mijn hele leven is blijven volgen.
Misschien verklaart dat ook waarom ik juist over dit soort bands schrijf. Voor mij zijn het niet alleen namen uit de muziekgeschiedenis, maar ook persoonlijke herinneringen. Achter veel nummers zit een verhaal, en achter veel van die verhalen staat de auto van mijn zwager, een stapel cassettebandjes en een nieuwsgierige jongen die een muzikale wereld ontdekte die hem nooit meer heeft losgelaten.
Hawkwind - Silver Machine
Sommige bands volgen de muziekwereld, maar er zijn ook groepen die hun eigen koers varen en daarmee een nieuw genre creëren. Hawkwind hoort zonder twijfel bij die laatste categorie. De Britse band wordt gezien als de grondlegger van de space rock: een unieke mix van harde rock, psychedelische muziek, elektronische klanken en sciencefiction. Al meer dan vijftig jaar weet Hawkwind muziekliefhebbers te verrassen met vernieuwende albums en indrukwekkende liveoptredens. De grote constante binnen de band is gitarist, zanger en songwriter Dave Brock, die sinds de oprichting het creatieve hart van Hawkwind vormt.
Hawkwind ontstond in 1969 in de Londense wijk Notting Hill. Dave Brock wilde een band oprichten die verder ging dan de traditionele blues- en rockmuziek. Samen met gitarist Mick Slattery richtte hij Hawkwind Zoo op, een naam die al snel werd ingekort tot Hawkwind. De eerste bezetting bestond uit Dave Brock, Mick Slattery, bassist John Harrison, drummer Terry Ollis, saxofonist en zanger Nik Turner en elektronicaspecialist DikMik. Vooral DikMik drukte een belangrijk stempel op het geluid van de band met zijn experimentele elektronische effecten.
Vanaf het begin viel Hawkwind op door zijn liveoptredens. De concerten waren veel meer dan een verzameling nummers. Lange improvisaties, lichtshows, projecties, dansers en rookmachines maakten ieder optreden tot een audiovisuele belevenis. Daarmee liep de band ver vooruit op veel andere rockgroepen uit die tijd.
In 1970 verscheen het debuutalbum Hawkwind. Daarop waren de bluesinvloeden nog duidelijk hoorbaar, maar ook de eerste kenmerken van de latere space rock waren al aanwezig. Een jaar later volgde In Search of Space, een album dat door veel kenners wordt gezien als een van de eerste echte space-rockplaten. De combinatie van zware gitaarriffs, elektronische klanken en lange instrumentale stukken gaf de muziek een futuristische sfeer.
In datzelfde jaar sloot bassist Ian "Lemmy" Kilmister zich bij de band aan. Zijn krachtige basspel en rauwe stem gaven Hawkwind een nog steviger geluid. Niemand kon toen vermoeden dat hij enkele jaren later wereldberoemd zou worden als oprichter en frontman van Motörhead.
De grote doorbraak kwam in 1972 met het album Doremi Fasol Latido. Toch was het vooral de single Silver Machine die Hawkwind definitief op de kaart zette. Het nummer werd live opgenomen tijdens een concert in de Roundhouse in Londen op 13 februari 1972. Later werden in de studio enkele partijen aangepast en opnieuw opgenomen. Oorspronkelijk zong tekstschrijver Robert Calvert het nummer, maar uiteindelijk werd gekozen voor de stem van Lemmy. Dat bleek een uitstekende beslissing. Zijn karakteristieke zang gaf Silver Machine precies de kracht en energie die het nummer nodig had.
Ondanks de titel gaat Silver Machine niet letterlijk over een ruimteschip. Robert Calvert gebruikte sciencefiction als beeldspraak voor vrijheid, snelheid en het loskomen van de dagelijkse werkelijkheid. Sommigen zien de zilveren machine als een motorfiets of ander voertuig. Dave Brock vertelde later zelfs dat het oorspronkelijke idee deels was gebaseerd op een fiets. Juist die combinatie van humor, fantasie en sciencefiction geeft het nummer zijn bijzondere karakter.
Muzikaal is Silver Machine een schoolvoorbeeld van space rock. De stuwende ritmes, stevige gitaarriffs en elektronische effecten zorgen voor een geluid dat in 1972 zijn tijd ver vooruit was. Het nummer werd een groot succes en bereikte de derde plaats in de Britse hitlijst. Wereldwijd werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Ook in Nederland vond de single uiteindelijk zijn publiek. In het voorjaar van 1973 bereikte Silver Machine de vijftiende plaats in de Nederlandse Top 40. Het bleef de grootste hit die Hawkwind ooit in Nederland zou scoren.
Een ander hoogtepunt uit deze periode was het livealbum Space Ritual uit 1973. Veel muziekliefhebbers en critici beschouwen dit nog altijd als een van de beste livealbums uit de rockgeschiedenis. Het album laat perfect horen waarom Hawkwind vooral op het podium zo'n indrukwekkende reputatie opbouwde.
Ook schrijver Michael Moorcock leverde een belangrijke bijdrage aan het succes van de band. De bekende auteur van fantasy- en sciencefictionromans schreef verschillende teksten voor Hawkwind en trad regelmatig met de band op. Zijn verhalen over tijdreizen, buitenaardse werelden en alternatieve werkelijkheden sloten naadloos aan bij de muzikale visie van Dave Brock.
In 1975 kwam een einde aan Lemmy's periode bij Hawkwind. Tijdens een Amerikaanse tournee werd hij gearresteerd op verdenking van drugsbezit. Hoewel de aanklacht later werd ingetrokken, besloot de band zonder hem verder te gaan. Kort daarna richtte Lemmy Motörhead op, waarmee hij uitgroeide tot een van de grootste iconen uit de hardrock en heavy metal. Toch bleef hij altijd met respect spreken over zijn jaren bij Hawkwind.
Zoals bij veel lang bestaande bands veranderde de bezetting regelmatig. In de loop der jaren maakten onder anderen Simon House, Huw Lloyd-Langton, Tim Blake, Harvey Bainbridge, Alan Davey, Richard Chadwick, Ron Tree, Jerry Richards, Mr Dibs, Magnus Martin en Doug MacKinnon deel uit van Hawkwind. Ondanks al deze veranderingen bleef Dave Brock de muzikale leider en de bewaker van het karakteristieke Hawkwind-geluid.
Wat Dave Brock bijzonder maakt, is zijn vermogen om steeds nieuwe muzikale ideeën te combineren met de herkenbare stijl van de band. Daardoor bleef Hawkwind zich ontwikkelen zonder zijn identiteit te verliezen. De invloed van de groep is groot. Veel bands uit de hardrock, metal en progressieve rock noemen Hawkwind als inspiratiebron. Niet alleen de muziek, maar ook de spectaculaire liveoptredens hebben de rockwereld blijvend beïnvloed.
Ruim vijftig jaar na de release heeft Silver Machine niets van zijn aantrekkingskracht verloren. Het nummer blijft een van de bekendste space-rockklassiekers ooit gemaakt en markeert een belangrijk moment in de geschiedenis van de Britse rockmuziek. Tegelijk vormde het de eerste kennismaking van een groot publiek met de karakteristieke stem van Lemmy. Voor Hawkwind betekende het de definitieve doorbraak, terwijl het voor Lemmy de eerste stap was naar een legendarische carrière.
|
I, I just took a ride in a silver machine Do you want to ride It flies I've got a silver machine It flies out of a dream Do you want to ride I said I just took a ride I've got a silver machine
|
Vertaling: Silver Machine Ik heb zojuist een rit gemaakt Wil je een rit maken? Ik heb een zilveren machine. Ik heb een zilveren machine. Ik heb een zilveren machine. Wil je een rit maken? Ik zei: ik heb zojuist een rit gemaakt Hij vliegt Ik heb een zilveren machine. |
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten