Hans Brussee (Spasmodique, I$I$, Edgar’s Hair) produceert normaliter andersoortige, vooral luidere donkere klanken. 'Nino' vroeg om een andere aanpak, maar niet minder hard gemaakt vanuit het hart, de ziel en de geest.
Muziek die je liever niet had willen maken. Nino was slechts 12 jaar toen hij op weg naar school verongelukte. Hij stond keurig voorgesorteerd, een vrachtwagenchauffeur trok op zonder in zijn dodehoekspiegels te kijken. Dit dubbelalbum is meer dan een verzameling muziek opgedragen aan de vele kinderen die voor of tijdens de opnames van dit project omkwamen. De hoes, de foto’s, de brieven en de tekeningen maken deze plaat – samen met de vaak sfeervolle muziek – tot een document om stil van te worden. Hans Brussee (Spasmodique, I$I$, Edgar’s Hair) produceert normaliter andersoortige, vooral luidere donkere klanken. Dit vroeg om een andere aanpak, maar niet minder hard gemaakt vanuit het hart, de ziel en de geest. Alleen het door merg en been gaande The Truck kent raakvlakken met zijn andere werk. Veel gasten werkten mee, zelfs het schoolkoor, en speelden prachtig gitaar, synths, viool, harp en piano. Cold & Empty, met zangeres Rosanne van der Laarse, is een aan Cocteau Twins en This Mortal Coil verwant stuk om koud van te worden. Brussee zelf bewerkte Close Watch van John Cale, Daniëlle Keizer zingt fraai Side Of A Hill van Paul Simon. Kant 4 is in zijn geheel voor de Epilogue: No One Will Ever Know. Dit is een recensie die ik liever niet had geschreven. (Willem Jongeneelen, Oor) | 
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten