Toen Peter tien jaar oud was, kreeg hij een akoestische Spaanse gitaar van zijn oudere broer Michael. Zijn broer leerde hem een paar akkoorden. Vanaf dat moment begon Peter veel te oefenen en raakte hij steeds meer geïnteresseerd in muziek. Hij werd beïnvloed door gitaristen zoals Hank Marvin van The Shadows en bluesmuzikanten zoals Muddy Waters en B.B. King.
Toen hij vijftien jaar oud was, begon hij zichzelf Peter Green te noemen. Hij speelde eerst basgitaar in verschillende kleine bandjes. Later werd hij sologitarist in de band Peter B’s Looners van Peter Bardens. In deze band speelde ook drummer Mick Fleetwood. Green bewonderde gitarist Eric Clapton en bezocht vaak optredens van The Yardbirds en John Mayall’s Bluesbreakers.
Later kreeg hij de kans om zelf met John Mayall’s Bluesbreakers te spelen. In 1967 nam hij met deze band het album A Hard Road op. Op dit album stonden ook nummers die hij zelf had geschreven. Een bekend instrumentaal nummer van hem uit deze tijd is The Supernatural.
Peter Green richtte later de band Fleetwood Mac op. De band werd genoemd naar drummer Mick Fleetwood en bassist John McVie. Omdat Peter Green zo belangrijk was voor de band, werd de groep soms ook “Peter Green’s Fleetwood Mac” genoemd. Hij schreef bekende nummers zoals Black Magic Woman, Oh Well, Albatross en The Green Manalishi. Het nummer Black Magic Woman werd later ook beroemd door een cover van Santana.
Peter Green had een bijzondere gitaar met de bijnaam “Greeny”. Volgens het verhaal zaten de pick-ups van deze gitaar verkeerd om gemonteerd. Hierdoor kreeg de gitaar een uniek geluid dat goed bij zijn muziekstijl paste. B.B. King heeft Lucille, Eddie Van Halen de Frankenstrat en Eric Clapton werd beroemd met Blackie. Legendarische gitaren zijn er maar zat, maar zo goed bewaard als Greeny zijn er maar weinig.
Om alvast een misverstand de wereld uit te helpen: Greeny is geen groene gitaar. De goudgele Gibson Les Paul is beroemd geworden in de handen van Peter Green, oprichter van Fleetwood Mac. In 1970 zorgde zijn vertrek uit de Brits-Amerikaanse band voor een essentiële koerswijziging: Fleetwood Mac veranderde van een bluesband in een popgroep en scoorde in de daaropvolgende jaren iconische hits, met het album Rumours als hoogtepunt. Zeven nummers van die plaat stonden in 2022 in de NPO Radio 2 Top 2000, een record.
Maar die geschiedenis kennen we. Greeny was ten tijde van Rumours al lang geen eigendom meer van Peter Green. Hij verkocht de gitaar in 1970 bij zijn vertrek uit Fleetwood Mac aan Gary Moore. Die stond destijds met Skid Row (de bluesband, niet de metalband) in het voorprogramma van Fleetwood Mac en Moore mocht de Les Paul voor 100 dollar hebben. “Hou ‘m maar, ik hoef hem niet terug te hebben”, was de boodschap van Peter Green.
Kees Gibson Les Paul gitaar pixabay Gibson Les Paul gitaar
Gary Moore hield zich 36 jaar aan die afspraak. Hij gebruikte Greeny bij Skid Row, Thin Lizzy en tijdens z’n solocarrière. De magische gitaarsound op Parisienne Walkways komt mede door Greeny en ook op zijn meesterwerk; Still Got The Blues, gebruikt Gary Moore de gitaar. In 1995 maakt hij zelfs een album voor Peter Green: Blues For Greeny. Met cover Need Your Love So Bad, in 1968 opgenomen door Fleetwood Mac, scoort hij zelfs nog een klein hitje in het Verenigd Koninkrijk.
In 2006 verkoopt Gary Moore Greeny. Hij sleept er een lucratieve deal uit, want waar Moore de Les Paul voor 100 dollar (omgerekend naar 2023 €710) aanschafte, kon hij hem voor omgerekend bijna 1,4 miljoen euro verkopen. Greeny kwam in een draaimolen van handelaren en tentoonstellingen terecht. Een onterecht lot, vond Metallica-gitarist Kirk Hammett in 2014. Hij besloot de historische Gibson voor zo’n 2 miljoen dollar achter het glas vandaan te halen. Sindsdien gaat Greeny mee in het intensieve tourschema van Metallica, waar massa’s mensen in stadions en hallen over de hele wereld de gitaar hebben kunnen aanschouwen. Ook op de albums Hardwired…To Self-Destruct en het 72 Seasons is Greeny gebruikt.
Op de hals van Greeny worden nog regelmatig de riffs en licks van weleer gespeeld. De legendarische heavymetalband Judas Priest speelt regelmatig hun cover van Fleetwood Mac’s The Green Manalishi (With The Two Pronged Crown). Op een festival in 2021 vroegen ze Kirk Hammett om mee te doen, op Greeny uiteraard. En als eigenaar van de bijzondere gitaar gaf Hammett ook acte de présence tijdens een speciaal eerbetoon aan Peter Green, die in juli 2020 kwam te overlijden. Greeny leeft nog voort in de handen van de ene na de andere beroemde gitarist, maar zoals zijn lot in 1970 bezegeld werd: nooit meer in de handen van Peter Green.
Door drugsgebruik en psychische problemen stopte Peter Green een tijd met muziek maken. Hij verdween voor lange tijd uit het openbare muziekleven.
In de jaren negentig keerde hij terug op het podium met Peter Green’s Splinter Group. Met deze band maakte hij negen albums. In 2004 verliet hij de groep. Later speelde hij nog korte tijd met The British Blues All Stars.
Peter Green wordt nog steeds gezien als een van de beste bluesgitaristen uit Groot-Brittannië. Zijn muziek heeft veel invloed gehad op andere muzikanten.
Man of the World
Het nummer Man of the World van Peter Green ontstond in 1969, in een periode waarin Fleetwood Mac snel aan populariteit won. De band had succes en speelde voor steeds groter publiek. Toch voelde Peter Green zich in die tijd niet gelukkig.
Het leven als muzikant bracht veel druk met zich mee. Green had last van stress en begon te twijfelen aan het bestaan als rockster. Ondanks het succes en de aandacht voelde hij zich vaak alleen en somber. Die gevoelens vormden de basis voor Man of the World.
In het nummer zingt hij dat hij in theorie alles zou kunnen hebben: geld, roem en succes. Toch maakt dat hem niet gelukkig. In de tekst klinkt vooral het verlangen naar een eenvoudig en rustig leven. Juist die eerlijke boodschap maakt het lied zo bijzonder.
Fleetwood Mac nam Man of the World op en bracht het in 1969 uit als single. Het nummer werd een groot succes in Groot-Brittannië. Ook in Nederland deed het het goed: het bereikte de twaalfde plaats in de Top 40. Veel luisteraars zien het als een van de meest persoonlijke nummers die Peter Green ooit schreef.
Kort daarna verliet Green Fleetwood Mac. Hij kampte met psychische problemen en ook drugsgebruik speelde een rol. Daardoor kreeg het nummer achteraf nog meer betekenis.
Nog altijd wordt Man of the World gezien als een van de mooiste en meest gevoelige composities van Peter Green. Het nummer laat horen hoe kwetsbaar en eerlijk hij als songwriter kon zijn. Juist daarom blijft het, meer dan vijftig jaar later, een van de meest indrukwekkende momenten uit de geschiedenis van Fleetwood Mac.
VertalingZal ik je iets vertellen over mijn leven? Ik denk dat ik alles heb wat ik nodig heb, En ik heb een goede vrouw nodig Ik zou je over mijn leven kunnen vertellen En hoe ik wou dat ik verliefd was. |
SongtekstShall I tell you about my life I guess I’ve got everything I need And I need a good woman I could tell you about my life |
 |
[Back to TOP] |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten