|
The Beatles - Drive My Car
Mijn hele muziekcarrière is gevormd door dit album: Rubber Soul. Mijn vader, ook muzikant, had vroeger een hele kast vol cd'tjes. Want de LP was passé, dacht hij toen. Elke avond bij het eten mocht ik een cd'tje uitzoeken. Ik begon heel gestructureerd op alfabetische volgorde, maar bleef snel hangen bij de "B" van "Beatles". Bij het horen van de eerste gitaarpingel van Drive My Car was ik verkocht. Rubber Soul blijft altijd mijn favoriete plaat.
Art Garfunkel - Bright Eyes
Mijn moeder en ik zongen altijd samen tweestemmig Simon and Garfunkel tijdens de afwas of in de auto. Zo heb ik leren zingen. Dit nummer zat ook in ons repertoire, en nog steeds zingen we het af en toe samen. De film en het boek Watership Down maakten beiden veel indruk op mij. Het gaat over de dood, wat als kind moeilijk te bevatten is. Dit lied bij de film maakte het wat makkelijker te begrijpen.
Kate Bush - Wuthering Heights
Vanaf het moment dat ik als klein meisje de videoclip (die met de rode jurk) zag is dit mijn lijflied. Ik herkende mezelf in haar met mijn bruine pluishaar, rare dansjes, en excentrieke kledingkeus. Ik viel altijd buiten de boot, maar door Kate Bush voelde ik me niet meer alleen. Er heeft nog heel lang een fotootje van haar boven mijn bed gehangen, als een soort beschermengel.
The Who - See Me, Feel Me/Listening To You
Toen ik 12 was, zag ik voor het eerst Woodstock. Die documentaire an sich had mijn leven sterk beïnvloed maar één optreden van heel de film hakte er bij mij het meeste in en dat was The Who met See Me, Feel Me/Listening To You. Ik wist het meteen: dit wil ik ook. Ik had nog nooit van Tommy gehoord, maar nu is het mijn meest beluisterde album ooit! En dan dit nummer dat gedurende het album al wat van zich laat horen, je lekker maakt en dan als een grand finale eruit klapt. Het is als oud en nieuw!
Wings - Venus and Mars
Paul McCartney is natuurlijk mijn grote held en ik ben een groot fan van Wings. Wat een albums! Toen ik 15 was nam mijn vader me mee naar een concert van Paul McCartney en dit nummer had zo'n indruk op me gemaakt, ik pink meteen weer een traantje weg. Band on the Run, Ram en Red Rose Speedway kende ik al, maar Venus and Mars was nieuw voor mij. De volgende dag had ik het meteen op mijn mp3-spelertje gezet en werd het de nieuwe soundtrack van mijn middelbare schooltijd.
Gram Parsons - Return Of The Grievous Angel
Gram Parsons heeft een speciaal plekje in mijn hart. En tevens op mijn rug in de vorm van een grote tattoo. Ja, zo'n fan ben ik van Gram. Zijn liedjes en stem doen iets met me, het is gelijk kippenvel, tranen en volle bak meezingen. Vooral Return Of The Grievous Angel. Een van de hoogtepunten in mijn carrière was dan ook om samen met Tim Knol dit nummer te zingen in het Concertgebouw voor zijn 50th Memorial show.
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten